آقای فتاح؛ پیش از هرگونه توصیه به وفای عهد، خود پیشگام باشید

آقای سید پرویز فتاح، رئیس محترم ستاد اجرایی فرمان امام، در مراسم تجدید میثاق با آرمان‌های امام خمینی (ره) به مناسبت دهه مبارک فجر، سخنی گفتید که جامعه مخابراتی نمی‌تواند به‌سادگی از کنار آن عبور کند: «اگر همه به عهد خود وفادار باشند، وضعیت کشور درست خواهد شد.» این سخن، اگرچه برآمده از آموزه‌های اخلاقی و دینی است، اما این پرسش را در ذهن کارکنان و بازنشستگان مخابرات پدید می‌آورد: آیا سهام‌داران عمده شرکت مخابرات، از جمله ستاد اجرایی فرمان امام، به عهد و تعهدات خود پایبند بوده‌اند؟
ستاد اجرایی فرمان امام به‌عنوان یکی از سهام‌داران اصلی و عضو کنسرسیوم اعتماد مبین، مسئولیت سنگینی در قبال وضعیت کنونی مخابرات بر عهده دارد. این شرکت، پس از خصوصی‌سازی، به وضعیتی رسیده است که تناقضات آشکاری در مدیریت آن به چشم می‌خورد:
از یک‌سو، ادعای نبود نقدینگی و مشکلات مالی مطرح می‌شود؛ از سوی دیگر، سود سهام به‌طور منظم میان سهام‌داران توزیع می‌گردد. در همین حال، حقوق قانونی و بدیهی کارکنان و بازنشستگان، شامل شاغلان رسمی، قراردادی و شرکتی، به شکلی آشکار نادیده گرفته می‌شود و قوانین و آیین‌نامه‌های مصوب، از جمله آیین‌نامه استخدامی کارکنان شرکت و توافق موسوم به ۱۷ آذر با تشکل‌های کارگری و بازنشستگان، به حال خود رها شده‌اند.
این تناقض، آن‌هم از سوی نهادی که همواره بر ارزش‌های انقلاب و عدالت تأکید دارد، چگونه قابل توجیه است؟ آیا عمل نکردن به تعهدات قانونی و اخلاقی نسبت به کارکنان و بازنشستگان مخابرات، نوعی خُلف وعده و بی‌توجهی به حق‌الناس محسوب نمی‌شود؟
جامعه مخابراتی از شما و سایر سهام‌داران عمده می‌خواهد که پیش از هرگونه توصیه به وفای به عهد، خود پیشگام این امر باشید. اجرای دقیق تعهدات، از جمله رعایت حقوق کارکنان و بازنشستگان، اجرای کامل آیین‌نامه‌ها و پرداخت به‌موقع مطالبات، تنها راه اثبات عملی این شعارهاست.
بی‌توجهی به این مسائل نه‌تنها موجب بی‌اعتمادی بیشتر خواهد شد، بلکه بحران انگیزشی در میان کارکنان شاغل و مشکلات جدی در سلامت بازنشستگان را به‌دنبال خواهد داشت. این بحران‌ها، در نهایت، آسیب جدی به مجموعه مخابرات و خدمات آن به جامعه وارد خواهد کرد.
ما، جامعه مخابراتی، با تأکید بر رعایت عدالت، قانون‌مداری و حق‌الناس، شما و سایر سهام‌داران را به تجدیدنظر در رویکردها و پایبندی به تعهدات دعوت می‌کنیم. پیامدهای نادیده‌گرفتن این درخواست‌ها، برای هیچ‌کس عاقبت خوشایندی نخواهد داشت.