افزایش شکاف بین دولت و ملت

کمال الدین پیرموذن/ملت رشید ایران اسلامی، علی رغم نقش آفرینی در انتخابات ریاست جمهوری با عنایت به ترکیب مغلمه ای از پایداری ها، قالی بافی ها و تعداد اندک از همفکران پزشکیان و کوتاهی ها در اداره امور کشور و پرواز تورم و کاهش فاحش ارزش پول ملی و استمرار بیش از پیش گرانی و فقر و بیکاری و عدم شنیده شدن صدای آنان در مراکز تصمیم گیری و تحقق وعده های این رئیس جمهور و نافذ شدن آرای ملت در سیاست گذاری و تصمیم گیری های صاحب منصبان، یقیین کرده اند که نقش و تأثیری در تحولات کم رنگ و مأیوس کننده رئیس دولت و همکاران ایشان و مجلس حداقلی ویژه خوار ندارند.
بنابراین علقه و دلبستگی خود را به جامعه و ملت و کشور تا حد زیادی، منهای انسجامشان در مقطع جنگ 12 روزه ایران و اسرائیل، از دست دادند و چون چرخش قدرت و نوسازی شفاف سیاسی و تغییر و اصلاحات در عموم زمینه ها صورت نپذیرفت، نسبت به اظهارات تکراری رئیس دولت و تبلیغات و آموزش ها و قوای رنگارنگ دولت بی تفاوت شدند و خود نیز پی کار خود گرفتند و به امور شخصی و فردی پرداختند. با گذشت زمان به جهت موارد مطروحه و عدم ارتقای سطح کیفیت زندگی هموطنان و نیز بی تفاوتی رئیس جمهور در عدم جابجایی جای اقتصاد نود درصدی دولتی و خصولتی با اقتصاد ده درصدی بخش خصوصی و عدم مبارزه با فساد و تبعیض و عدم توجه به امر خطیر و ضروری اصلاح و اورهال نمودن عموم قوانین کشور و تحول در تقنین با مشارکت مؤثر مجلس شورای اسلامی و… بیکانگی و شکاف بین دولت و ملت افزایش یافت. در حالیکه انتظار می رفت دولت و اصول گرایان و اصلاح طلبان و حامیان دست اندرکار دولت و مجلس حداقلی در جهت بها دادن به صاحبان آرای اکثریت پیروز در انتخابات ریاست جمهوری به خاطر نیل به مشارکت مؤثر مردم و گروه های مرجع جامعه و الفت مردمان و شهروندان، فضای مهربانانه فراگیری نظام و دامنه شمول دلسوزان منافع ملک و ملت و شایستگان وارسته به علم و تدبیر پیوسته را گسترش دهند تا این فضا هرچه بیشتر از قشرها، گروه ها، و اقوام را دربر بگیرد. به تناسب این گسترش و فراگیری، کشتی سرزمین متلاطم و طوفان و جنگ زده ایران، این سرزمین نفرین شده، به ثبات و طمأنینه خاص خود برسد.
زیرا هر قدر حاکمیت یک ملت در حال جنگ با دشمن قسم خورده در مقطع تحریم گسترده ظالمانه بین المللی، افراد و اقوام و قشرهای متنوع تری را دربر بگیرد، لنگر این کشتی عظیم، سنگین تر شده و کشتی آرامش و ثبات بیشتری خواهد یافت و الا در دریای طوفانی، یک کشتی سبک فرجامی جز واژگونی و غرق نخواهد داشت.
کمال الدین پیرمؤذن