افزایش لجام گسیخته طلا و ارز آرامش مردم را بهم زده است

هشدار «مصطفی اقلیما» جامعه شناس نسبت به نگرانی جامعه از وضعیت افتصادی در گفتگو با «بشارت نو»:
میترا موحد/ مهم ترین پیامدهای افزایش لجام گسیخته قیمت ارز و طلا چیست؟چرا افزایش طلا و ارز نگرانی های اجتماعی را نسبت به آینده افزایش داده است؟ دولت در این زمینه چه نوع کنش گری باید انجام بدهد؟«بشارت نو» برای پاسخ به این سوالات و تحلیل چشم انداز پیش روی کشور با مصطفی اقلیما آسیب شناس اجتماعی گفت وگو کرده که در ادامه می خوانید.
مهم ترین پیامدهای افزایش لجام گسیخته افزایش قیمت طلا و ارز را چه می دانید؟
واقعیت این است که در شرایطی قرار گرفته اند که نمی دانند با بدتر شدن وضعیت معیشتی چه باید بکنند. البته همه این مسائل بستگی به عملکرد دولت خواهد داشت.اولین کاری که دولت باید در این زمینه انجام بدهد این است که اجازه ندهد قیمت کالاهای مورد نیاز مردم افزایش پیدا کند.از سوی دیگر دولت باید مالیات ها را کاهش بدهد تا مردم با فشار کمتری مواجه شوند.دولت به جای اینکه حقوق کارمندان و کارگران را20 درصد افزایش دهد و در مقابل قیمت کالاهای اساسی را40 درصد افزایش بدهد بهتر است قیمت ها را ثابت نگه دارد و حقوق ها را کمتر افزایش بدهد.در چنین شرایطی مردم زندگی بهتری خواهند داشت.من امیدوارم کسانی که در دولت حضور دارند به جای اینکه به منافع فردی خود فکر کنند به چنین مسائلی فکر کنند و اجازه ندهند شرایط زندگی برای مردم سخت تر شود.اگر قرار است چالش هایی که از بیرون به ما تحمیل شده بیشتر از این به مردم فشار وارد نکند ما باید درداخل چالش ایجاد نکنیم و دولت نباید سیاست هایی در پیش بگیرد که وضعیت معیشتی مردم از این که هست بدتر شود.اگر مدیران جامعه می خواهند وضعیت از این که هست بدتر نشود راهکار مشخص است اما اگر به دنبال رویکرد دیگری هستند باید منتظر عواقب تصمیم گیری های خود باشند.

به نظر شما درک عمیقی از چالش های جامعه در بین مدیران جامعه و احتمالات آینده به وجود آمده است؟
به هر حال وضعیت برای همه نگران کننده است و مدیران جامعه نیز نسبت به چنین وضعیتی باید نگران باشند.بودجه کشور باید به اندازه ای باشد که بتواند پاسخگوی نیاز های کشور باشد. با این وجود دستگاه های موازی در کشور وجود دارند که بودجه زیادی می گیرند اما کارآیی ندارند. اگر دولت می خواهد به این وضعیت سامان بدهد باید مانع از بودجه گیری دستگاه های موازی شود.در سال های اخیر مدیران جامعه به جای اینکه به جامعه آرامش بدهند و فضا را آرام کنند با اقدامات نسنجیده شرایط را سخت تر کرده و برای مردم چالش های جدیدی به وجود آورده اند.امروز مدیران جامعه باید به این پرسش ها پاسخ بدهند که چرا در سال های اخیر میزان دزدی ها و جنایت ها افزایش پیدا کرده است. دلیل اصلی این وضعیت بیکاری و مشکلات اقتصادی است. بسیاری از جنایت هایی که در سال های اخیر رخ داده به دلیل مسائل اقتصادی بوده است.اگر قرار است مردم به دلیل گرسنگی به خیابان ها نریزند و شرایط از این بدتر نشود باید برای ماه های آینده تدبیر ویژه ای را در نظر گرفت. برخی به صورت تعمدی اقداماتی انجام می دهند که آرامش مردم از بین برود و کشور به سمت تنش حرکت کند.به همین دلیل نباید اجازه داد این افراد میدان دار شوند و آرامش کشور را به هم بزنند. به هر حال همه ما می دانیم که کشور با وضعیت بحرانی مواجه شده وامروز بیش از همیشه نیاز به آرامش دارد. البته باید به چنین روزهایی فکر می شد که نشده و هر چه کارشناسان و دلسوزان هشدار دادند کسی توجه نکرد.
در شرایط کنونی تهدیدهای خارجی را جدی تر می دانید و یا چالش های داخلی را؟

باید هر دو نوع تهدید را جدی گرفت. البته ما می توانیم در داخل کشور به شکلی عمل کنیم که تهدیدهایی خارجی خنثی شود و شرایط به شکلی که ترامپ و نتانیاهو می خواهند پیش نرود. به هر حال آنها نیز تحلیل و برنامه ریزی دارند و وضعیت داخلی ایران را رصد می کنند. در سال های اخیر ما گرفتار یک دور تسلسل برای مذاکره بوده ایم که باید به آن پایان دارد.این همه مذاکره بی نتیجه به چه دردی می خورد هنگامی که وضعیت زندگی مردم نه تنها بهتر نشده و بلکه بدتر هم شده است.کشورهای خارجی نیز متوجه این دور تسلسل شده اند و به همین دلیل با زوری که در اختیار دارند کشور را تحریم و تهدید می کنند.در این بین فشاری که این کشورها وارد می کنند متوجه زندگی مردم می شود. به همین دلیل نیز مدیرانی که برای جامعه تصمیم گیری می کنند در مرحله نخست باید به شرایط زندگی مردم توجه کنند.در سال های گذشته ما به دلیل تحریم های بین المللی نفت خود را به واسطه کشورهای دیگر می فروشیم که در نهای قیمت بسیار پایینی برای ما باقی می ماند و بخشی از این پول به کشورهای واسطه تعلق می گیرد.چرا باید چنین اتفاقی رخ بدهد؟در هر دعوا و جنگی هر دوطرف مقصرهستند و به همین دلیل نمی توان تحریم ها را به گردن کشورهای غربی انداخت و بلکه باید این سوال را مطرح کرد که ما چه رویکردی در یپش گرفته ایم که در نهایت به این وضعیت منجر شده است؟