امید اجتماعی را نا امید نکنیم

زهرا نژاد بهرام/با روی کار امدن ریس جمهور پزشکیان بستری از امید اجتماعی در میان جامعه شکل گرفت ، تا مسائل و مشکلات مزمن و دردناک جامعه که پایه ای بجز گفتگو مشترک را طلب نمی کند، شکل بگیرد .
نهادهای مدنی ، اعم از تشکلهای مردم نهاد تا انجمن های صنفی و احزاب با رویکرد حل مسئله چشم امید را به دولت چهاردهم دوختند ؛
تا راهی را برای گفتگو ملی بگشاید و همه مردم فارغ از هر نوع تعلق سیاسی به حل مسائل بپردازند.
دولت چهاردهم در شرایط بیم و امید از نگه داشت سرمایه محدود اجتماعی و پاسخ به نیمی از جامعه که درحال بلاتکلیفی حاضر نشدند پای صندوق رای حاضر شوند پا به عرصه گذاشت .
عرصه ای دشوار و سخت که آزمونی بزرگ برای نظام سیاسی کشور ، درجهت حل مسائل مزمن نظیر تورم ، رانت ، عدم سرمایه گذاری بر زیر ساختها ، بی توجهی به راههای کارشناسی و ….
اما این مهم هم مبدل به کلاف سردر گمی شده که هیچکس مسوولیت گشودن آن را بر عهده نمی گیرد !
نامه اخیر وزیر ارتباطا ت به دبیر شورای عالی فضای مجازی برای قطع اینترنت سفید که از سوی ریس جمهور پزشکیان دستور داد شده بود و پاسخ ایشان در اینکه به این شورا ربطی ندارد نمونه عینی این مهم است !
در کنار این  مسئله تصویب طرح  موسوم به کاهش مهریه به 14 سکه و عدم پیگرد قانونی برای پرداخت آن از سوی زوج ،که البته با نام گشایش برای کاهش مجرمان مالی بوده ؛
فشار بیشتری را برای نیمی از جامعه که زنان هستند وارد ساخته است .
جالب اینکه بر اساس آمار ستاد دیه تعداد مجرمان زندانی مربوط به مهریه زیر 2000 نفر است.
این یعنی آنکه قانونی  مصوب می شودکه دغدغه این گروه که در برابر تعداد زندانیان مالی رقم قابل ملاحظه ای نیست را برطرف کند که این مهم نیز قابل تامل است .
از اینرو اگر مسئله امید اجتماعی را به عنوان پایه ای برای تحولات آتی کشور در مسیر بهبود تعریف کنیم ،
نیازمند راهی متفاوت از راه کنونی هستیم .این مهم نه تنها به بدنه اجرایی دولت بلکه به مجموعه حاکمیت کشور بازمی گردد .
مردم درانتظار تحولات چشمگیر هستند آنها می دانند که به یکباره نمی توانیم مشکل تورم را مرتفع کنیم یا به یکباره نمی توان ناترازی های را برطرف کرد !
یا یک شبه امکان بهبود زیر ساخت های اصلی کشور نیست و یا در کوتاه مدت نمی توان مشکلات سیاست خارجی را حل کرد؛
اما می توان مشکلات تازه ای را با طرح ها و لوایح غیر ضرور افزون نکرد !
می توان با دقت بر مشکلات مردم ظرفیت های حمایت اجتماعی و نه اقتصادی صرف را با گشوده کردن فضای گفتگو و امکان تعامل با مردمان را ایجاد کرد !