توافق در هاله ای از ابهام
- شناسه خبر: 21507
- تاریخ و زمان ارسال: 22 اردیبهشت 1405 ساعت 10:52
- منتشرکننده: مدیریت

احمد آزادمرد/جنگ ایران و آمریکا جنگی است طولانی مدت به فاصله زمانی حداقل از سال ۱۳۵۷ وحاکمیت جمهوری اسلامی ایران، این جنگ جنگی است بنیادین که ریشه در بسیاری مسائل سیاسی، اقتصادی، نظامی و اعتقادی دارد که در حقیقت شاهراه رسیدن به توافق محسوبمیشود،
در این چارچوب میتوان نیم نگاهی به جنگ های بسیاری که، درقاره های دور و نزدیک در حال وقوع یا در جریان است انداخت که بعضا در تعدادی آز آنها وابستگی مانند دومینو میباشد که در رسیدن به توافق یا تداوم بهم چشم حمایت دارند و این درحالیست که ابرقدرتها برخلاف آنچه در مقابل رسانه ها میگویند عین خواست و نظر آنها نیست و تمایل چندانی به حل ریشه ای جنگ ها و برقراری صلح و آرامش در جهان ندارند زیرا برای انان منافع کشورشان در اولویت است و گاها برای رسیدن به این منفعت غیرمنصفانه در گفتگوهای محرمانه تصمیمات دیگری میگیرند و در خصوص مناطقی چون اوکراین، نیودوگارسیا، تایوان وپاره ای از مناطق دیگر به معامله سیاسی میپردازند یا درخصوص پیمان دوجانبه امریکا و اسرائیل که آمریکا در نیمکره غربی کره زمین و اسرائیل در منطقه شامی جنوبی غرب آسیا با ایران ۱۹ساعت ویازده هزار و هفتصدکیلومتر هوایی فاصله دارد میتوان بعنوان نمونه ای قابل ذکر اندیشید که حمله به دیگری را حمله بخود تلقی می کنند و به همین استناد است که امروز امریکا بعنوان متحد اسرائیل در مقابل جمهوری اسلامی ایران قرار گرفته است.
دولت پرزیدنت ترامپ که در حال حاظر داماد یهودی دارد که پدرش سفیر آمریکا در اسراییل است، در دور اول ریاست خود از برجام خارج شد و طبل مخالفت با ایران را بصدا درآورد و پیمان ابراهیم را پایه گذاری کرد .او در دور دوم ریاست جمهوریش که میدانست دور سومی در پیشرو ندارد و دنیا به توپ و تشرهای او آشنایی دارد برنامههای خود را با دکترین سیاسی خود را با مدل بلوف و حرفهای متضاد برای رسیدن به هدف آغاز کرد و در اولین رونمایی بلوف زدنها چند منطقه از جهان از جمله کانال پاناما را متعلق به آمریکا اعلام نمود.
و در اقدامی تأسف انگیزتر توهین به رئیس جمهور اکراین در کاخ سفید در برابر دوربین های تلویزیونی و خبرنگاران بنمایش گذاشت و درهمان جلسه از پوتین جانبداری نمود اما چند ماه بعد و متعاقب دستیابی آمریکا به بعضی از معادن با ارزش اکراین در سوریه آز زلنسکی رئیس جمهور اکراین تعریف و جانبداری کرد. او که در ضمن فرماندهی کل قوای آمریکا را در دست دارد با تمام قوا و یال وکوپال برای حمایت از اسرائیل به منطقه آمده وخود هم بامید تسلیم ایران در یک فرجه زمانی کوتاه مانند ۸روزه نخست بطور مستقیم وارد جنگ شد ،
امانه تنها این توهم و توقع با همه حملات هوایی که به مراکز نظامی و غیر نظامی داشت راه بجائی نبرد بلکه باتوجه ادعا های پیروزی و منهدم شدن نیروهای نظامی جمهوری اسلامی ایران که با مقاومت وحمله متقابل آنها مواجهه شده بود با کاهش محبوبیت در میان طرفداران روبرو گردید و به توافق با جمهوری اسلامی ایران روی اورد و مرتبا از رسیدن به توافق و پایان جنگ همراه با تهدید دم میزد و در اکثر مصاحبه های خود میگفت من ۸چنگ را به صلح رساندم وبزودی با ایرانیان به صلح خواهیم رسید، او که درکنار مذاکرات از بمباران مراکز مختلف از جمله یک آموزشگاه درمیناب باکی نداشت میلیاردها دلار خرج روی دست آمریکا گذاشت و از آنجا که امریکا در این منطقه در جنگ با جمهوری اسلامی ایران و موشک های دوربرد انهازمین گیر شده است تا حدوی رقبای دیرینه خود روسیه و چین را که یکی در تایوان و دیگری در اکراین با آمریکا تنش داشتند خوشحال کرده است که شاید این تصور موجب عدم ورود آنان به میز مذاکرات و فراهم نمودن مقدمات صلح باشد.
آنچه را که امروز یک فرصت برای صلح در سر راه صلح ایران وآمریکا وجود دارد، صرف نظر از انتخابات میان دور مجالس درآمریکا در وهله اول مسابقات فوتبال جام جهانی ۲۰۲۶ در آمریکاست که رسیدن به صلح با ایران برای آمریکا بالاخص برای ترامپ ارزش بی حد و حصر دارد، که رسیدن به آن با توجه به وجود نتانیاهو دشمن دیرینه جمهوری اسلامی ایران بسیار وسخت میسر میسازد، اما بسیار محتمل است که با پیگیری و تلاشهای واسطه ها و با آگاهی از انتظارات میان ایران و امریکا توافقنامه موقت مانند اکراین و روسیه که برای چند روز امضا شد تا پایان مسابقات جام جهانی به امضا برسد .
البته اینها در صورتی میسر و انجام خواهد شد که ایران در رابطه با بازشدن و بازبودن تنگه هرمز موافقت نماید، که این امر بسیار بعید و شاید غیر محتمل میماند و این خود مشکلی است در را رسیدن به توافق.
احتمال دیگری که ممکن است آمریکا حاظر به دادن امتیاز به ایران برای عقد تفاهمنامه با ایران باشد سفر قریب الوقوع ترامپ به چین است که رئیس جمهور آمریکا میخواهد قبل از سفر به چین صورت پذیرد، در حالیکه میزبان چینی او علاقه مند است توافق ایران و آمریکا یکی از محورهای گفت وگوی آنان در چین باشد.
در هرصورت باید منتظر شد و به نتیجه پیگیری های پاکستانی، عمان و قطر و سایر میانجیگری بود که ایا قادر به حل موضوع اورانیوم غنی شده ایران و موشک های دوربرد و تنگه هرمز به صورت هرچند موقت خواهند بود وطرفین دعوا از این فرصت استفاده خواهند کرد یا شلیک های حساب شده یا حساب نشده که اهتمال زیاد دارد معادلات را بهم زند.








