تک فرزند ی تهد ید ی خاموش برای آیند ه ایران

رامین قربانپور/سالهاست که سیاست افزایش جمعیت از طریق فرزند  آوری بیشتر مورد  توجه مسئولان است و این د غد غه با توجه به افزایش جمعیت پیر کشور و گذر از مرز جوانی د غد غه د رست و قابل قبولی است. مساله ای که د غد غه همه کشورها خصوصا د ر جوامع پیش رفته نیز هست تا جاییکه مساله کمبود  نیروی کار خود  را با سیاست جذب نیروی کار مهاجر جبران می کنند . خصوصا برای پر کرد ن مشاغل خد ماتی و کار کارگری. مساله ای که کشور ما را نیز د ر ۲۰ سال آیند ه تهد ید  می کند  همین پیری جامعه و کاهش نیروی فعال است. اما این مساله چگونه باید  حل و چگونه باید  رفع شود  یک مساله مهمتر از خود  این معضل است نا کارآمد ی ها د ر عرصه سیاستگذاری طبیعتا اثرات خود  را د ر ۲۰ سال آیند ه بسیار بیشتر نشان خواهد  د اد
مسئولان کشور و سیاستگذاران جامعه، سران قوا و عالی ترین مقامات سیاسی کشور د ر هر امری می بایست توجه خود  را معطوف به ۲۰ سال آیند ه کنند  تا ضعفی که د ر مورد  د هه شصتی ها به روشنی خود  را نشان می د هد  د ر آیند ه نشان ند هد .

تجربه افزایش جمعیت د ر د هه شصت خصوصا اوایل آن می بایست د ر نوع سیاست گذاری ما برای افزایش جمعیت و فرزند  آوری بیشتر مد نظر قرار گیرد . بسیاری از بحرانهای امروز کشور ، از کمبود هایی است که د هه شصتی ها با آن مواجه بود ه و هستند  و عموما هم امروز این نسل د ر زیر فشار اقتصاد ی و نبود  شغل و مسکن و عد م ازد واج و غیره قرار د ارند . د رگیری امروز سیاست ها با متولد ین ۳۰ تا ۴۰ سال گذشته است و اگر برای آیند ه و جمعیت ۱۲۰ میلیونی برنامه ای د اریم باید  زیر ساختهای رفاهی و اقتصاد ی را از امروز مد  نظر قرار د هیم. د ر این موضوع نیزبا یک مشکل د یگر مواجه هستیم و آن اینکه هنوز از حل مسائل د هه شصتی هایی که قرار است نسل فرد ا را تولید  کنند  وا ماند ه ایم.
پس برای افزایش جمعیت و اجرای موفق این سیاست ما باید  اقتصاد  و معیشت و اشتغال و اقتصاد  د هه شصتی ها را حل کنیم و همزمان برای فرزند ان این نسل برنامه ریزی کنیم.
بی تعارف باید  گفت: اقتصاد  ما نیز معلول شرایط بسیار زیاد ی از جمله مسائل سیاسی و روابط بین المللی است. همانگونه که متوجه شد ید  افزایش جمعیت کشور را اگر بعنوان این سیاست د نبال می کنیم باید  د ر همه ابعاد  مشکلات امروز را حل کنیم.
روابط سیاسی خود  با کشورها را تغییر د اد ه و به تنش زد ایی کامل د ست بزنیم تا سرمایه گذاری بخش خصوصی خارجی افزایش یابد  و از د یگر سو ظرفیتهای اقتصاد ی د رونی را نیز باید  آزاد  کنیم تا چرخ های اقتصاد  و تولید  بخوبی بچرخد  و از این چرخش روان چرخ د ند ه های اقتصاد  است که می تواند  حل مسائل اجتماعی مانند  بحران پیری جمعیت نیزباشد .