خواست ملی

کمال الدین پیرموذن/بی تردید دستیابی به وحدت و وفاق ملی و پیشرفت و توسعه همه جانبه کشور، جز از طریق پایبندی صادقانه به قانون اساسی و تلاش مستمر همگان برای اجرای تمام و کمال آن به عنوان میثاق ملی و محور اتحاد و همبستگی و فصل الخطاب همه اعتراضات، اختلاف نظرها و سلیقه ها در سیاست گذاری، برنامه ریزی ها و اداره امور کشور میسر نیست. زد و بند رئیس جمهور با قالیبافی ها و پایدارچی ها جواب نمی دهد.
بدون تردید بی اعتنایی به مطالبات مشروع و قانونی مردم که در قالب شعار ها و وعده های انتخاباتی رئیس جمهور بیان گردیده بود، تدوام انتخابات یاران جلیلی و قالیباف در رده های بالای مدیریت دستگاه اجرایی و عدم مهار تورم لجام گسیخته و پروازگرانی و ارزهای خارجی تشدید و نارسانهایی عدیده و تحریم ظالمانه کشور توانسته دستاورد حضور مردم در پای انتخابات ریاست جمهوری و پیروزی پزشکیان را در سطوح داخلی و خارجی تحت الشعاع قرار دهد.
همه قدرت نظام و کیان در حمایت مردم از آن نهفته است و هر اقدامی که به شکاف میان نظام و مردم بیانجامد، ضربه ای به انقلاب اسلامی و میهن ماست .
بی تردید توجه به رفع مشکلات معشیتی مردم، خصوصی سازی راستین اقتصاد دولتی و خصولتی، اصلاح و اورهال نمودن عموم قوانین صلب و خشک و منسوج کشور و جلوگیری از بارشدن هزینه های نامناسب بر دوش مردم، همچون گرانی فیلتر شکن های تحمیلی بر دوش ملت و اهتمام مجدانه به توافق برد برد با دنیا و رفع تحریم سنگینی بین المللی، جذب سرمایه گذارهای خارجی با باز کردن دروازه اقتصاد کشور بر روی جهانیان، اهتمام به اجرای کامل قانون بهبود مستمر محیط کسب وکار، برنامه های زیست محیطی و تأمین انرژی مکفی و ارزان و توجه به لزوم تولید بیشتر ثروت وجمع کردن نقدینگی های فراوان جوامع ایرانی و تقویت نظام تأمین اجتماعی و تخصیص منطقی یارانه ها در بخش های مواد غذایی، دارو و درمان، در الویت بایستی وجهه همت عموم صاحب منصبان کشور قرار گیرد.
مشارکت جدی مردمی، رگ حیاتی استراتژی توسعه است که با اعطای کامل حقوق شهروندی ایرانیان و خصوصی سازی اقتصاد دولتی ایران، قابل حصول است. وظیفه شهروندی قاطبه شهروندان کشور با تلاش در جهت تعمیق «استقلال ،آزادی و جمهوری اسلامی» پی می گیرد. پاسداشت حقوق مردم و دفاع از قانون اساسی در نافذ شدن آرای مردم کثیر میهن در مراکز تصمیم گیری و اجرایی و ارتقای سطح کیفیت زندگی هموطنان نازنین موجبات دلگرمی، نزهت خاطر و امتنان اقشار ملت از حاکمیت را فراهم می آورد.
بکارگیری و یا سر قدرت بودن انحصارگرانه اعضای جریان خود حق پندار بی کفایت و ضد جمهوریت نظام و حاکمیت ملی که مردم در انتخابات ریاست جمهوری به آنان «نه بزرگ »گفتن، سرمایه اجتماعی کشور را تضعیف و بی اعتمادی از ارکان نظام را به دنبال دارد .
امروز در مراکز قدرت به گفته مردم : «هر کس به فکر تأمین امیال و نیاز های بی حد و ضابطه خود است » که اگر این امر نا مبارک استمرار یابد و الویت با ایران و باز سازی اقتصاد و زیر بناهای ضروری وطن و ارتقای سطح کیفیت زندگی ایرانیان نباشد اسلام و دیانت و اخلاق هم در درون آن، جایگاهی حتی ضعیف هم روز بروز نخواهد داشت و اعطای اعتبارات دولتی به مراکز فرهنگی و معنوی، بی نتیجه و خواص پروری تلقی خواهد شد .