در جلسه اصلاح طلبان با پزشکیان چه گذشت؟

دیدار پر سر و صدای درون گروهی با رئیس جمهور:
پیمان جهانیان/ رابطه اصلاح طلبان با پزشکیان وارد فاز جدیدی شده و اصلاح طلبان که تا دیروز از نحوه انتخاب مدیران،سهم دهی به جریان های دیگر و عقب نشینی های پزشکیان از وعده هایش انتقاد داشتند امروز به طور مستقیم وی را در سیبل انتقادات خود قرار داده اند.اتفاقی که مهم پیامد آن سقوط کاهش سرمایه اجتماعی خواهد بود.پزشکیان از یک طرف با جریان های در قدرت ناهمگون است و از سوی دیگر تلاش وی برای همگونی به فاصله پایگاه اجتماعی اش ممنحر شده که وی را در وضعیت بلاتکلیفی و البته بی عملی قرار داده است.
در جلسه اصلاح طلبان با پزشکیان چه گذشت
محمدعلی ابطحی فعال سیاسی اصلاح‌طلب در حساب کاربری خود در شبکه اجتماعی ایکس به بیان روایتی از جلسه‌ای که روز گذشته با حضور مسعود پزشکیان رئیس جمهوری و جمعی از دبیران‌کل احزاب، شخصیت‌های برجسته و نخبگان سیاسی کشور با موضوع بررسی راهکار‌های تحقق انسجام ملی و چگونگی عبور از چالش‌ها در نهاد ریاست جمهوری برگزار شد، پرداخت و نوشت: «خیلی‌ها صحبت کردند. اعتراض‌ها زیاد بود. من گفتم آقای رییس جمهور، ما در لانگ شات شما را دوست داریم. احساس غریبی نکنید. اعتراض‌ها در کلوزاپ بعضی اتفاقات است.
در جلسه کلا برای خودمان نوشابه زیادی باز کردیم
من گفتم فکر نکنید نسل جدید ما‌ها را می‌شناسند و منتظر نظرات ما هستند. از همه مان و از سیاست گذر کرده‌اند.
خیلی‌ها در مورد انسجام ملی بعد از جنگ حرف زدند گفتم حواسمان باشد بعد از انتخابات انسجام ملی در عدد و رقم مشارکت معلوم میشود.
وقت نبود ولی گفتم حناق میگیرم اگر در مورد فیلترینگ حرف نزنم. تا اسم فیلترینگ آمد اقای پزشکیان لبخندی زد.
کلا حرف‌های بی پرده و بی پروایی زده شد
اما انصافا وقتی آقای پزشکیان شروع به سخن کرد و از کار‌های شده و از وضعیتی که دولت را تحویل گرفته حرف زد، جلسه را متوجه حرف‌هایش کرد. حیف که پزشکیان در امر رسانه غریب است.
در مسأله سیاست خارجی چالشی با چند تن از اصلاح طلبان تند‌تر درگرفت. نیمچه تشنجی شد. وقتی پزشکیان همه حرف‌های ما را با صبر گوش کرده بود، پریدن وسط سخنانش کار خوبی نبود.
گفتند کاری کنید تحریم‌ها برداشته شود. پزشکیان گفت ما که مذاکره میکردیم، اما وقتی آمریکایی‌ها توقعات عجیب و غریب دارند مثلاً اولین حرف‌شان این است که موشک نداشته باشید، من نمی‌توانم قبول کنم ملت ایران جلو اسراییل که همان‌ها تا دندان مسلحش کرده‌اند بی دفاع بماند.
کاش بخش رسانه‌ای ریاست جمهوری کاری کنند دفاعیاتی که خود رییس جمهور کرد به گوش مردم برسد.

تهدید برای سرمایه اجتماعی
واقعیت این است که سرمایه اجتماعی دولت پزشکیان، بیشتر از آنکه بر پایه عملکرد شکل گرفته باشد، بر پایه تصویر نمادین او بنا شده بود؛ تصویری اخلاقی و صادقانه که بخش‌هایی از جامعه خسته از سال‌ها منازعه سیاسی و بحران‌های پی‌درپی بدان پناه برده بودند. اما سرمایه نمادین، اگر با نتایج ملموس و سیاست‌های هماهنگ پشتیبانی نشود، یکی از شکننده‌ترین سرمایه‌هاست. دولت با جامعه‌ای روبه‌رو شد که مطالبات عاجل اقتصادی داشت، تحمل مردم برای تأخیر در اصلاحات کم شده بود و دیگر اعتماد کافی به وعده‌های دولت‌ها نداشت. در چنین فضایی، کوچک‌ترین خطا، بزرگ‌ترین آسیب را ایجاد می‌کند.
از سوی دیگر، پروژه وفاق ملی که پزشکیان بر آن تأکید داشت، به پیش‌شرط‌هایی نیازمند بود که در عمل تحقق نیافت. ساختار سیاسی ایران طی سال‌های اخیر بیش از آنکه بر گفت‌وگو و سازوکارهای مصالحه‌ای استوار باشد، بر تعارض‌محوری نیروهای قدرت بنا شده است. پزشکیان تلاش کرد میان جریان‌های مختلف سیاسی و نهادی نوعی ارتباط پایدار ایجاد کند، اما این پل‌سازی در برابر تضادهای عمیق موجود تاب نیاورد. نهادهای مختلف سیاسی رویکردهای متفاوت و گاه متضادی نسبت به مسیر دولت داشتند و دولت نیز نتوانست انسجامی پایدار برای پیشبرد پروژه آشتی ملی ایجاد کند. نتیجه آن شد که وفاق ملی، از یک هدف بلندپروازانه، به یک شعار محجور تبدیل شد. باید گفت که شروع چالش ها از همان ابتدای آغاز به کار دولت رقم خورد. از فشار برای رانده شدن برخی چهره‌های مورد نیاز در دولت گرفته تا چوب لای چرخ گذاشتن خواسته‌های دولت، همگی دلایلی در عدم موفقیت ایده وفاق ملی محسوب می‌شوند. به طوری که چند روز پیش قائم پناه، معاون رئیس جمهور به صراحت اعلام کرد که پزشکیان قادر به رفع فیلترینگ نیست. جایی که رئیس جمهور قادر به این تصمیم و تحقق وعده نباشد، معلوم است که در مباحث کلان هم موانعی دارد که او را از انجام هر اقدام مفید و سازنده و جامعه‌پسند باز خواهد داشت.

همزمان با این ناهماهنگی ساختاری، ضعف دولت در حوزه رسانه‌ای نیز ضربه جدی وارد کرد. پزشکیان و تیم او نتوانستند روایت واحد و قدرتمندی از برنامه‌ها و اقدامات خود ارائه دهند، در حالی که منتقدان، با بهره‌گیری از شبکه وسیع رسانه‌ای و اجتماعی، تصویری از “فقدان کارآمدی دولت” ساختند. بخشی از این جریان رسانه‌ای به‌طور آشکار از اقلیت سیاسی مشخصی خط می‌گیرد؛ اقلیتی که در سال‌های اخیر به‌دلیل ناکامی‌های سیاسی و اقتصادی، پایگاه اجتماعی خود را از دست داده و اکنون تلاش دارد با برجسته‌سازی ضعف دولت جدید، امکان بازگشت دوباره به صحنه قدرت را فراهم کند. این رسانه‌ها از همان روزهای نخست دولت، بدون آنکه فرصتی برای ارزیابی عادلانه بدهند، رویکرد “نمره رفوزگی” را پیش گرفتند تا افکار عمومی را نسبت به دولت بی‌اعتماد کنند. هدف این جریان، نه اصلاح عملکرد دولت و نه دفاع از منافع عمومی، بلکه بازسازی قدرت سیاسی خود است.