ریکاوری روحی جامعه

محمد علی وزیری/بعداز یک عمل جراحی سخت ویا یک بازی ورزشی دشوار؛ بیماریا تیم ورزشی نیاز به ریکاوری یا بازسازی روحی و جسمی دارد.
امروزکه ایران عزیز با شرافت وقدمت ومردم شریف ومقاومش در سخت ترین دوران تاریخی معاصر هستند مام سپیدروی و سپید موی میهن زیر یورش اجنبی لجوج جاهل ددصفت وتحت فشار خیانت جهالت ولجاجت داخلی؛ قرارگرفته شوربختانه آسمان حقیقت چنان سیاه مغشوش ومشوش شده که در جبهه داخلی علیرغم رشادت‌های عیان میدان داران ومرزبانان؛ توان بازشناسی چهره خائن از خادم و دوست از دشمن نیست.
دراین بی تابی خشماهنگ ملی که هستی ها برسرباد جفاست بی دردان بی خبری هستند که سخن از انتخابات شورای شهر می زنند.
یاد طنزی افتادم که غضنفر نیمه های شب راننده اتوبوس را خطاب ساخته گفت:
آقای راننده برای کی رانندگی می کنی ؟
همه خوابند!
سوالی بر ذهن واعصابم چنگ می زند که این طایفه زلف شانه زده وکت و شلواریا مانتو
وچارقد نو برسرکرده چطور وبا چه حالی هوس کرسی شورا ویا نمایندگی شهر نموده اند؟
این آسوده دلان در کدامین فضا سیر می کنند واز کدام مردم رای می خواهند؟
عزیزانم
جسم وروح ملت کبیروشریف ایران نیاز به ریکاوری دارد
مردم علاوه بر نگرانی از حفظ تمامیت ارضی ؛وحدت و هویت ملی و تمدن خود؛ سخت دغدغه فردا ومعیشت اقتصاد وحفظ زیرساختهادارند آنها زیر بمباران شانتاژ؛ وتبلیغ رسانه ای که فرصت طلبانه درحال دیو و فرشته سازی ودستآورد سازی هستند درحال له شدن می باشند.
نااهلان دنیا طلب بر چهره هایی چنگ می زنند که در امتحانات سخت؛سپید روی بوده وبرعکس به بزک چهره های کریه جنگ جو مشغول شده که فارغ از لباس برانداز یا جااندازکارت دعوت برای تهاجم اجنبی فرستاده اندوایران را میان جنگ و صلح می پسندند.
از سویی سالیانی است قلیل افراد جزم اندیش و خودخواه بی تفاوت از اینکه در درون یا برون مرزهستند با توسل واستناد به قول وعملکردبعضی مدیران ونمایندگان مجلس که مصالح و منافع ملی را به خطر انداخته کوه وعده های عمل نشده برجای مانده است اصل انتخابات رالوث کرده مردم را ازتغییر ازطریق صندوق رای منصرف کرده اند.
حال دراین اوضاع پرآشوب بی عنایت به نظر مردم (گرچه درمرام آنها مردم ورای و نظرشان تزئینی بوده اصل نیست)کرسی شورای شهر را هدف قرار داده اندگویا شنیدن خبرهایی از گردش مالی چندین هزار؛ همتی؛ هوش ازسرشان برده است.فرصت طلبانه
می خواهند از فضای ملتهب روانی جامعه که دگرگونه وزیر طبل تبلیغ آنها قرار گرفته بهره برداری کنند.
لذا عاقلان باید به عقل مراجعه قبل از هرچیزی به بازسازی روحی جامعه بپردازند .
زیرا برگزاری هرنوع انتخابات حتی نظرخواهی دراین برهه تبداروپررنج راه سلامت وانتفاع ملی را نمی پیماید
لذا خطاب به سینه چاکان خدمت به خلق و آنانکه احساس وظیفه شرعی خودرا درصرفا در رفتن به شورا ی شهر یا مجلس می دانند اززبان ملت رنج‌دیده ولی پایاوبردبار می گویم:
دل آسوده ای داری چه می پرسی زآرامم؟
نگین را درفلاخن می نهد بی تابی نامم1
پی نوشت
1بیت خاتمه درتعجب از بی دردی؛بی دردانی که خیال آسوده دارند می گوید
چرا اینقدر دل وخیال آسوده داری ؟
چطور می توانی از آسودگی ما دم زنی؟
چه کار به نام من داری و اسمم رامی پرسی ؟
نمی دانی اینقدر حالمان خراب است که اگر اسم مارا برنگینی حک کنی و بخواهی درون انگشتری قرار دهی آنقدر مشوش ودلنگرانیم که آن حلقه انگشتری مثل فلاخن( تیرکمان ) عمل کرده؛ نگینی که ناممان برآن نوشته را به سویی پرتاب می کند!!