زنگ خطر برای اقتصاد ایران با بی توجهی به مطالبات کامیون داران

حسین سلاح‌ورزی رئیس سابق اتاق بازرگانی در گفت و گو با « بشارت نو» مطرح کرد:
مونا ربیعیان / شکل اعتصاب کامیونداران به این دوره محدود نمیشود ، در دولت های پیشین نیز به دلیل نوسانات ارز و گران کردن قیمت لاستیک کامیون ها ، این اتفاق افتاد و از آنجاکه حمل و نقل حلقه پایانی زنجیره تامین و لجستیک اقتصادی است و بیش از نود درصد جابجایی کالا بصورت جاده ای اتفاق می افتد ، اعتصاب کامیونداران میتواند به چالشی امنیتی تبدیل شود .
درحالیکه آقای ویس کرمی مدیر عامل شرکت ملی پخش فرآورده های نفتی اعلام کرده که سه نرخی شدن گازوییل راهکاری برای جلوگیری از قاچاق سوخت است و شامل حال رانندگان کامیون نمیشود ، اما کامیونداران مشکلات پیشین خود نظیر جاده های نا امن ، ناوگان فرسوده جاده ای و مشکلات فنی و نگهداری کامیونها ، ساعات کار طولانی ، مشکل سوخت گیری و مشکل در محاسبه پیمایش ها و سهمیه های سوخت را به این اقدام (گازوییل سه نرخی ) اضافه کرده و دست به اعتصاب زده اند .
حتی با اهتمام آقای اسلامی وزیر راه و شهر سازی دولت دوازدهم کامیون های دست دوم خریداری شده وارد کشور شد اما دردی از فرسودگی ناوگان حمل و تقل جاده ای درمان نکرد.

اعتصابات برای معیشت
حسین سلاح‌ورزی درخصوص اعتصاب کارگران گفت: اعتصاب کامیون‌داران، که چندی پیش در بندرعباس کلید خورد و به سرعت به شهرهای زیادی رسید، زنگ خطری برای اقتصاد ایران است. این حرکت، که ریشه در مشکلات قدیمی و حل‌نشده این قشر زحمت‌کش دارد، اقتصاد شکننده کشور را در معرض تهدید جدی قرار داده است. کامیون‌داران چنانکه می‌گویند به دلیل کاهش سهمیه گازوئیل، سیاست سه‌نرخی شدن سوخت، گرانی سرسام‌آور قطعات یدکی، افزایش هزینه بیمه و کرایه‌های کم در مقایسه با تورم افسارگسیخته، دست از کار کشیده‌اند. حمل‌ونقل جاده‌ای، که بیش از ۹۰ درصد جابه‌جایی کالاها را در ایران بر عهده دارد، با این توقف، زنجیره تأمین مواد غذایی، سوخت و نهاده‌های کشاورزی را مختل کرده است.
وی در ادامه افزود: نتیجه؟ قیمت میوه و لبنیات در برخی بازارها به میزان قابل توجهی بالا رفته، در صورت تداوم ممکن است صف‌های طولانی در پمپ‌بنزین‌ها شکل بگیرد و کمبود کالاهای اساسی، به‌ویژه در مناطق محروم، زندگی مردم را سخت‌تر کند.
رییس سابق اتاق بازرگانی در ادامه تاثیر تحریم ها بر اعتصابات را بیان کرد: تحریم‌ها هم سال‌هاست با محدود کردن دسترسی به قطعات و افزایش هزینه‌های تعمیر کامیون‌ها، به این آتش دامن زده‌اند. این بحران، اگر ادامه یابد، می‌تواند تولید کشاورزی را کاهش دهد، صادرات غیرنفتی را تضعیف کند و حتی نارضایتی‌های اجتماعی را تشدید کند.
وی در ادامه نگاهی به اعتصابات سال 97 انداخت و گفت: این اعتصاب، مانند اعتراضات سال ۹۷، کاملاً صنفی است و از سال‌ها بی‌توجهی به خواسته‌های کامیون‌داران سرچشمه می‌گیرد. من که بیش از بیست سال در تشکل‌های کارفرمایی ایران فعالیت کرده‌ام و از نزدیک با روحیات این قشر و سندیکاهای مشابه آشنا هستم، باور دارم که حل این مشکل آن‌قدرها هم پیچیده نیست. اما شرطش این است که دولت عاقلانه و منصفانه برخورد کند، و از امنیتی سازی موضوع جلوگیری کند.
وی در ادامه بیان کرد: کامیون‌داران، که بارها وعده‌های بی‌سرانجام دولت‌ها را شنیده‌اند، دیگر اعتمادی به حرف‌های بدون پشتوانه ندارند. برخورد با رانندگان یا تهدید به برخورد قضایی، نه‌تنها گره را باز نکرده، بلکه باعث می‌شود موضوع پیچیده‌تر و فراگیر‌تر شود. راه‌حل، ساده و روشن است: مذاکره صریح، شنیدن مطالبات ، چانه زنی، توافق بر سر برخی موضوعات و عمل به آن‌ها.
حسین سلاح ورزی در پایان بیان کرد: تجربه نشان داده که گره‌های صنفی را می‌توان با گفت‌وگو باز کرد، نه با زور. دولت باید به جای دندان، از دست استفاده کند و با اعتمادسازی، مانع از تبدیل این اعتراض به بحرانی فراگیر شود اقتصاد نحیف ایران تاب تحمل این عوارض گوناگون را ندارد. ادامه این اعتصابات بیش از هر چیز و پیش از هر بخش دیگر، باعث بدتر شدن معیشت عموم مردم خواهد شد.