قطع کامل اینترنت، پرهزینهترین سناریو برای اقتصاد است
- شناسه خبر: 21320
- تاریخ و زمان ارسال: 13 اردیبهشت 1405 ساعت 13:25
- منتشرکننده: مدیریت

معاون وزیر ارتباطات:
معاون وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات با تاکید بر اینکه دسترسی متفاوت به اینترنت یا همان اینترنت پرو، توزیع نابرابر فرصت، قدرت و حتی برداشت از حقیقت است، گفت: زنجیره تأمین دیجیتال در بسیاری از صنایع ماهیتی فرامرزی دارد. ثبت سفارش، هماهنگی با تأمینکنندگان خارجی، رهگیری حملونقل، تبادل اسناد و مدیریت لجستیک به سامانهها و پروتکلهای بینالمللی وابسته است. در نبود اینترنت بینالمللی، این زنجیره دچار اختلال میشود و کسبوکارها دید خود را نسبت به وضعیت تأمین و توزیع از دست میدهند، که این امر در شرایط بحرانی میتواند به کمبود کالا یا اختلال در خدمات حیاتی منجر شود.
احسان چیتساز، معاون سیاستگذاری و برنامهریزی توسعه فاوا و اقتصاد دیجیتال وزارت ارتباطات در گفتوگو با ایلنا و در پاسخ به این سوال که «آیا این وزارتخانه با طرح اینترنت «پرو» موافق است و اساساً جزئیات این نوع دسترسی چیست؟» گفت: از منظر اقتصاد دیجیتال، اصل بنیادین این وزارتخانه، «دسترسی پایدار، باکیفیت و غیرتبعیضآمیز به اینترنت» برای همه مردم و کسبوکارها در شرایط عادی است.
اعمال محدودیت دسترسی به اینترنت در شرایط بحرانی
معاون وزیر ارتباطات با بیان اینکه هرگونه تفکیک دسترسی به اینترنت در شرایط عادی، موجب اختلال در کارایی بازار، کاهش نوآوری و تضعیف اعتماد عمومی خواهد شد، گفت: اما در شرایط بحرانی (اعم از جنگ، تهدیدات امنیتی یا اختلالات گسترده)، مسئله از سطح سیاستگذاری توسعهای به سطح «مدیریت ریسک ملی» منتقل میشود. چیتساز افزود: در این شرایط، بر اساس مصوبات مراجع ذیصلاح از جمله شورای عالی امنیت ملی، ممکن است سطوحی از مدیریت ترافیک یا محدودیت دسترسی اعمال شود. در همین چارچوب، آنچه تحت عنوان «اینترنت پرو» مطرح شده، در واقع یک مکانیسم تداوم خدمات (Business Continuity Mechanism) است که هدف آن جلوگیری از توقف کامل فعالیتهای حیاتی اقتصادی و خدماتی در شرایط بحران است.
قطع کامل اینترنت، پرهزینهترین سناریو برای اقتصاد ملی است
معاون وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات در مورد شبکه ملی اطلاعات نیز گفت: شبکه ملی اطلاعات، حتی در بهترین حالت، تنها میتواند بخشی از کارکردهای داخلی را پوشش دهد، اما قادر به بازتولید اکوسیستم جهانی فناوری -شامل مراکز داده، زیرساختهای اعتماد، مخازن دانش، شبکههای توزیع محتوا و سرویسهای هوش مصنوعی- نیست. بنابراین، از منظر فنی، اینترنت بینالمللی نه یک گزینه، بلکه بخشی جداییناپذیر از معماری سیستمهای مدرن است. در شرایط بحرانی، قطع آن به معنای جدا شدن از شبکهای است که منطق عملکرد، امنیت، و پایداری بسیاری از کسبوکارها بر پایه آن شکل گرفته است؛ وضعیتی که میتواند به فروپاشی تدریجی یا حتی ناگهانی عملکرد سیستمهای اقتصادی و دیجیتال منجر شود. چیتساز افزود: این رویکرد پس از تجربه قطعی گسترده اینترنت در دورههای گذشته و با مطالبه صریح کسبوکارها شکل گرفت؛ بهگونهای که در جلسات رسمی با حضور مدیران عامل پلتفرمها و تشکلهای بخش خصوصی با شهید لاریجانی به عنوان دبیر وقت شعام، تأکید شد که «قطع کامل اینترنت، پرهزینهترین سناریو برای اقتصاد ملی است». ولی این مدل فقط در بحران کوتاهمدت کاراست! این طرح شیوه اجرای بسیار نامناسبی داشت و هنوز IP بسیاری از کسب و کارها متصل نشده است.
هدف طرح اینترنت پرو کاهش خسارت به کل اقتصاد دیجیتال کشور در شرایط بحران است
معاون وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات با تاکید بر اینکه «اینترنت پرو ابزار توسعهای یا امتیاز ویژه نیست» گفت: اینترنت پرو یک راهکار اضطراری برای حفظ حداقل کارکرد اقتصاد دیجیتال در شرایط بحران است و چارچوب آن نیز خارج از وزارتخانه و در سطح تصمیمگیریهای امنیتی کشور تعیین میشود و نمیتواند جایگزین اینترنت پس از پایان جنگ باشد. چیتساز در پاسخ به این سوال که «آیا اینترنت پرو همان اینترنت طبقاتی است؟» گفت: اطلاق «اینترنت طبقاتی» به این موضوع، از نظر تحلیلی دقیق نیست و موجب خلط مفهومی میشود. اینترنت طبقاتی به معنای ایجاد نابرابری ساختاری و دائمی در دسترسی به اینترنت در شرایط عادی است؛ یعنی گروهی از شهروندان بهصورت پایدار به اینترنت باکیفیتتر یا بدون محدودیت دسترسی داشته باشند و سایرین از این امکان محروم باشند، در حالی که اینترنت کسب و کارها ماهیت موقت و شرایطی دارد (فقط در وضعیتهای بحرانی برای اتصال پایدار در همه شرایط) و مبتنی بر کارکرد اقتصادی و زیرساختی است، نه جایگاه اجتماعی افراد و هدف آن کاهش خسارت به کل اقتصاد دیجیتال کشور طراحی شده است و نه اینکه افراد خاص به اینترنت دسترسی داشته باشند ولی این طرح اینقدر بد اجرا شد که مزایای آن را هم زیر سوال برد. بنابراین، این دو مفهوم از نظر فلسفه سیاستگذاری، کاملاً متفاوت هستند.
افت شدید استفاده کاربران با بیثباتی در دسترسی به اینترنت
معاون سیاستگذاری و برنامهریزی توسعه فاوا و اقتصاد دیجیتال وزارت ارتباطات در پاسخ به این سوال که «آیا این نوع دسترسی مشکل کسبوکارها را حل میکند؟» گفت: در شرایط بحران، اینترنت پرو میتواند از توقف کامل کسبوکارهای حیاتی جلوگیری کند و امکان ادامه حداقلی خدمات (پرداخت، لجستیک، پلتفرمها) را فراهم کند. همچنین میتواند شدت شوک اقتصادی را کاهش دهد؛ ولی نمیتواند همه مشکل را حل کند چون در اینترنت، شبکه مهم است. بهعبارت دیگر، این ابزار کاهشدهنده خسارت (Damage Mitigation) است، نه حذفکننده آن.
چیتساز ادامه داد: از منظر اقتصاد دیجیتال، این سیاست به دلایل زیر نمیتواند راه حل پایدار باشد چون اکوسیستم دیجیتال شبکهای است. اگر کاربران عمومی دسترسی محدود داشته باشند، حتی با دسترسی کسبوکارها، تقاضا کاهش مییابد و مدل کسبوکار مختل میشود. از طرف دیگر، بسیاری از خدمات (APIها، پلتفرمها، بازارهای خارجی) بدون اینترنت جهانی عملاً غیرقابل استفادهاند. همچنین، بیثباتی در دسترسی، حتی در صورت وجود اینترنت برای کسبوکارها، باعث افت شدید استفاده کاربران میشود. همچنین کسبوکارها به شبکهای از تأمینکنندگان و مشتریان وابستهاند که همگی باید متصل باشند.
اینترنت پرو جایگزین اینترنت پایدار و عمومی نیست
معاون وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات گفت: در مجموع میتوان گفت اینترنت کسب و کارها یک ابزار ضروری در شرایط اضطراری است؛ اما جایگزین اینترنت پایدار و عمومی نیست و نمیتواند بهتنهایی مشکل اقتصاد دیجیتال را حل کند. راهحل واقعی، از منظر سیاستگذاری، حداکثرسازی پایداری اینترنت برای همه و حداقلسازی نیاز به استفاده از راهکارهای اضطراری است.
چیتساز خاطرنشان کرد: از نظر من، اینترنتِ طبقاتی، بازتولید نابرابری در زیرساخت حیاتی قرن هوش مصنوعی است که دسترسی متفاوت به اینترنت، عملاً به معنای توزیع نابرابر فرصت، قدرت و حتی حقیقت است.






