مردم، پشتوانه اصلی نظام و کیان

میثم درستی/این روزها، در میانه‌ی نبردی که از آن با عنوان جنگ رمضان یاد می‌شود، ملت ایران بار دیگر چهره‌ی واقعی خود را در برابر چشم جهانیان به نمایش گذاشته است. حضور پرشور مردم از سراسر ایران، از شمال تا جنوب، از شرق تا غرب؛ از اقوام مختلف ایرانی تا پیروان مذاهب گوناگون، نشان داده که اگر دشمنان در خیال خود به دنبال شکاف و چنددستگی باشند، مردم ایران با همبستگی بی‌بدیل خود آن توهم را در نطفه خفه می‌کنند. وحدت اقوام و همدلی مذاهب، تصویری از ملتی را ساخته که در لحظات حساس تاریخ خود همیشه پشتوانه‌ی اصلی نظام و کیان کشور بوده است.
در شب‌های اخیر، تجمعات خودجوش مردمی در نقاط مختلف کشور، صحنه‌هایی شکوهمند از بیعت دوباره‌ی مردم با نظام و انقلاب را رقم زده است. این گردهمایی‌ها از تنوع فکری و فرهنگی مردم، از شور ایمان تا دغدغه عدالت، از تفکرهای متفاوت تا گرایش‌های اجتماعی گوناگون، برخوردار است؛ اما در یک نقطه مشترک‌اند: حمایت بی‌قید و شرط از استقلال و تداوم نظام جمهوری اسلامی و تأیید رهبری جدیدی که خود جلوه‌ای از عقلانیت و تدبیر ملی را به نمایش گذاشته است. این همراهی مردم از هر تفکر و سلیقه‌ای، نشان می‌دهد که ملت ایران در بزنگاه‌های تاریخی، با وجود تفاوت دیدگاه‌ها، همواره یک‌صدا در برابر تهدیدها ایستاده است.
از این منظر، نقش مردم تنها در حضور فیزیکی آنان در خیابان‌ها یا تجمعات خلاصه نمی‌شود؛ بلکه در عمق وجدان جمعی آنان، ایمان به حفظ کیان کشور و اعتقاد به ادامه‌ی مسیر انقلاب موج می‌زند. مرزهای قومیت، مذهب یا گرایش‌های فکری در برابر احساس مسئولیت ملی رنگ می‌بازد، و آنچه می‌ماند اراده‌ی مشترک برای دفاع از ایران و ارزش‌های آن است. این روح همبستگی ملی، سرمایه‌ای است که هیچ قدرتی در جهان نمی‌تواند آن را از ملت ایران سلب کند.
در کنار این همراهی مردمی، تحرکات سیاسی و دیپلماتیک اخیر نیز نشانه‌ای از درک صحیح شرایط و ضرورت تصمیم‌گیری‌های خردمندانه است. مذاکرات جدید به ریاست قالیباف، که با هدف احیای تعامل سازنده و صیانت از منافع ملی آغاز شده، گویای واقع‌بینی و تدبیر سیاسی در بالاترین سطح است. این ابتکار نه تنها به‌موقع و منطقی بود بلکه بازتابی از همان روح ملی است که خواهان حفظ عزت کشور در کنار تعامل مفید با جهان است. چنین اقداماتی زمانی مؤثر واقع می‌شوند که مورد حمایت و اعتماد مردم باشند و از قضا، همراهی افکار عمومی با این روند، خود نشانه‌ای از بلوغ سیاسی جامعه ایرانی است.
بی‌تردید، هر اظهار نظر تند، قضاوت عجولانه یا تخریب شخصیت مذاکره‌کنندگان، در شرایط حساس کنونی، می‌تواند ناسازگار با روح همبستگی ملی باشد. مذاکره‌کنندگان در صف مقدس دیپلماسی، همان سربازان بی‌سلاح میدانی‌اند که با زبان منطق، از کرامت کشور و مصالح ملت دفاع می‌کنند. انتقاد سازنده و نگران منافع ملی چیز دیگری است؛ اما تمسخر یا بی‌اعتمادی نسبت به آنان، مغایر با وحدتی است که ضروری‌ترین نیاز این روزهای کشور به شمار می‌رود. همان‌گونه که رهبر معظم انقلاب همواره تأکید فرموده‌اند، حفظ اتحاد و حمایت از نیروهای مسئول در همه‌ی جبهه‌ها،از اقتصاد تا دیپلماسی اولویت نخست باید باشد.
در این مسیر، مردم بار دیگر نقش خود را ایفا کرده‌اند. در محافل شبانه، در گفتگوهای خانوادگی، در تجمعات خودجوش، از جوانان تحصیل‌کرده تا کشاورزان، از کارگران تا نخبگان فرهنگی، همه بر این باورند که راه پیروزی نه در اختلاف که در همدلی است. حتی کسانی که در گذشته دیدگاه‌های گوناگون نسبت به مسیر اداره کشور داشته‌اند، اینک با درک شرایط خطیر منطقه، مرزهای فکری خود را کنار گذاشته‌اند تا از اصل اساسی یعنی حفظ ثبات و اقتدار ایران اسلامی دفاع کنند.
در همین فضای نوآورانه و معنوی، رهبری جدید نظام، با رویکردی عقلانی و مردمی، توانسته است نشانه‌های امید را در دل جامعه زنده کند. مردم احساس کرده‌اند که صدای آنان شنیده می‌شود، خواسته‌هایشان مورد توجه است و وحدت‌شان به عنوان نیروی مؤثر در تصمیم‌گیری‌ها ارج نهاده می‌شود. همین احساس مشارکت و تعلق، بزرگ‌ترین راز ماندگاری انقلاب در گذر زمان بوده است.
در آخر باید گفت، در هر دوره‌ای ممکن است صدای اختلاف یا بدبینی از گوشه‌ای بلند شود؛ اما ملت ایران نشان داده که با قوه‌ی تشخیص جمعی و عقل سیاسی خود، هیچگاه اجازه نمی‌دهد این صداها، اتحاد ملی را خدشه‌دار کند. مردم دانسته‌اند که حفظ نظام، همان حفظ ایران است، و پاسداری از کیان آن، وظیفه‌ای فراتر از هر جناح و گروه و تفکری می‌طلبد. و امروز، در این مقطع تاریخی حساس، این وحدت بی‌نظیر مردم از هر جریان، عقیده، قوم و مذهب بار دیگر ثابت کرده که پشتوانه‌ی اصلی نظام و سنگر مستحکم انقلاب، همان مردم‌اند؛ مردمی که با ایمان و امید، با درایت و همدلی، چرخ‌های کشور را به سوی آینده‌ای روشن به حرکت درمی‌آورند.