نباید اجازه دهیم برگ های برنده از دستان ما خارج شود

صادق ملکی/مسئله جنگ در حال حاضر بسیار پیچیده و در ادامه می تواند پیچیده تر گردد. موضوع تنگه هرمز از یک سو و حملاتی که ما به آمریکا در کشورهای منطقه انجام می دهیم از سویی دیگر، می تواند جبهه ها و جغرافیای جنگ را گسترده تر کند. این گسترش جنگ و فرسایشی شدن آن می تواند معادلات را تغییر دهد، بنابراین نباید اجازه دهیم برگ های برنده از دستان ما خارج شود. اگر امروز شرایط ایران از سوی آمریکایی ها پذیرفته شود، پیروز این جنگ ایران است، چرا که ایران با یک ائتلاف منطقه ای و جهانی جنگیده است. علیرغم این که آمریکا مدعی بود، اهدافی را در ایران تعیین کرده، تا کنون به هیچ یک از این اهداف نرسیده است. اما باید توجه کنیم فرسایشی شدن جنگ، می تواند موجب گسترش آن و آسیب های جدی به زیرساخت هایی شود که برای ما ضمن اینکه حائز اهمیت حیاتی است، بازسازی آن در قیاس با جبهه مقابل به بخاطر تحریم ها و شرایط اقتصادی سال های زیادی طول بکشد.
دیپلماسی اگر اراده نظام حکمرانی باشد ترور ها نمی تواند مانع اجرای آن شود. در تصمیم گیری ها و راهبردهای سیاسی و نظامی یک کشور جایگاه و وجهه افراد مهم هستند اما مهمتر از آن تصمیم ساختاری و سیستمی نظام حکمرانی می باشد. اگر بنا بر پیمودن مسیر دیپلماسی و مذاکره باشد، ترور افراد نمی تواند تاثیری بر اراده ایران بگذارد.
اگرچه تهدیدهای ترامپ بیشتر شده و حملاتی نیز به تاسیسات زیر بنایی کشور انجام شده اما حمله گسترده در سطح وسیع به نیروگاه‌های برق یا سدهای کشور را دور از ذهن می بینم. در صورت انجام چنین اقدامی، ترامپ مستقیما مرتکب جنایت جنگی خواهد شد. انجام چنین اقداماتی در راستای پیشبرد جنگ محسوب نمی شود بلکه حمله مستقیم به بشریت است. من ترامپ را آدم دیوانه ای نمی‌بینم، معتقدم تمامی حرکات و اظهارات او، حتی اظهارات متناقض او، بخشی از یک تاکتیک است. او در راستای پیشبرد اهداف استراتژیک خود، اینگونه رفتار می کند. او دائم با افکار مردم منطقه، جامعه جهانی، مردم ایران و آمریکا در حال بازی است. در واقع ترامپ به دنبال ایجاد نوعی خستگی روحی و روانی است. بی حسی ناشی از تکرار این تاکتیک در بلندمدت به ترامپ کمک می کند راحت تر به اهداف مورد ادعای خود دست پیدا کند.
فارغ از این ها، این که ترامپ بخواهد مستقیما زیرساخت های برق و آب کشور را در حجم بزرگ مورد حمله قرار دهد، به حدی خطرناک است که می تواند برای شخص او و حزب جمهوری‌خواه و کل آمریکا تبعاتی سنگین داشته باشد‌ تخریب سدهای بزرگ کشور، عامل فاجعه ای است که تصور آن نیز سخت است. حدس من این است که آمریکایی ها به دنبال دستاورد سازی برای خود هستند. تا این لحظه آمریکای ترامپ نه تنها نتوانسته سقف خواسته های خود را در جنگ محقق کند، بلکه کف خواسته های خود را نیز به دست نیاورده است. بنابراین خروج آمریکا از جنگ بدون هیچ دستاوردی، می تواند با توجه به حساسیت های افکار عمومی، انتخابات میان دوره ای کنگره آمریکا و آسیب هایی به وجهه ایالات متحده در سطح جهان بزند که برای این کشور بسیار دردناک و تأثیر گذار باشد. به همین دلیل آمریکا برای دستاورد سازی، به دنبال انجام عملیات هایی است که آورده ای ایجاد کند. با این وجود و علیرغم حمله گسترده به زیرساخت های ایران، مقابله مثل ایران در حمله به پایگاه های آمریکا و اسرائیل ابعاد جنگ منطقه ای را گسترش داده و می تواند آن را از کنترل خارج کرده و موازنه وحشتی ایجاد کند که خاورمیانه را سرزمین سوخته نماید.
ترامپ می خواهد به هر شکلی که شده حتی در ظاهر، خود را پیروز جنگ تلقی کرده و آن را به نمایش بگذارد. ما تا کنون پیروز جنگ هستیم چرا که در این جنگ در ابعاد فراتر از انتظارات منطقه ای و جهانی ظاهر شده و در نگاه ملی و جهانی قبول و مورد تحسین قرار گرفته ایم. عملکردی که ایران از خود نشان داد و دستاوردی که کسب کرد بسیار بزرگ و مهم است. بنابراین اگر بتوانیم این دستاورد را حفظ کنیم و به شکل منطقی بین خواست های خود و طرف متقابل نقطه تعادل ایجاد کنیم، می توانیم ایران را با اقتدار و با حفظ پرنسیب از این جنگ خارج کنیم. هماهنگی میان میدان و دیپلماسی و توجه به ظرفیت های کشور در درک زمان خروج از جنگ و اولویت دادن به دیپلماسی ضمن حفظ غرور ملی، از آمار و نرخ خرابی های زیر ساخت ها کاسته، شرایط بهتری برای مدیریت ایران پس از جنگ فراهم خواهد کرد.