نقض فاحش حقوق بشر در حمله به غیرنظامیان و زیرساخت‌های حیاتی ایران

ناصر سراج/ائتلاف جنایتکارانه صهیونیستی-آمریکایی، با بهره‌گیری گسترده از حمایت‌های اطلاعاتی، تسلیحاتی و سیاسی کشورهای غربی که خود را داعیه‌دار حقوق بشر می‌دانند، از صبح روز شنبه مورخ ۹ اسفندماه ۱۴۰۴، مجموعه‌ای از حملات نظامی برنامه‌ریزی‌شده و هماهنگ را علیه جمهوری اسلامی ایران به اجرا درآوردند.
این اقدامات متجاوزانه و غیرقانونی، آشکارا مراکز و تاسیسات غیرنظامی را هدف قرار داده‌اند و مشخصاً سبب نقض بنیادین تمامی اصول حقوق بشردوستانه بین المللی مندرج در کنوانسیون های چهارگانه ژنو ۱۹۴۹شامل اصل تفکیک، اصل ضرورت، اصل تناسب و اصل احتیاط شدند.
از جمله مهّم‌ترین اهداف غیرنظامی در تجاوزات رژیم صهیونیستی و آمریکا علیه مردم ایران می توان به حمله عمدی به مدرسه دخترانه شجره طیبه در شهرستان میناب و قتل عام حدود ۱۷۰ دختربچه، حمله عمدی به بیمارستان‌های گاندی، خاتم الانبیا (ص)، مطهری، ولی عصر (عج)، شهید رجایی، بیمارستان تروما و سوختگی، مرکز مراقبت از نوزادان آمنه در تهران و چندین بیمارستان در شهرستان های دیگر اشاره کرد.
اگرچه براساس اصل تفکیک میان نظامیان و غیرنظامیان، حمله به بیمارستان‌ها، مدارس، اماکن دینی و مذهبی، نیروها و پایگاه های امدادرسان و منازل مسکونی مطلقاً ممنوع است، اما آمارها نشان می دهد در جریان حملات ائتلاف جنایتکار صهیونی-آمریکایی، بیشتر تلفات مربوط به این اماکن و سهم عمده شهدا، افراد غیرنظامی حاضر در این اماکن، بوده اند.
براساس آمارهای رسمی منتشر شده، در نتیجه این حملات تا دیروز، بیش از ۳۶۴۶ واحد مسکونی مورد حمله قرار گرفته، ۵۲۸ واحد تجاری از بین رفته، ۱۴ مرکز درمانی و بیمارستان تحت تأثیر قرار گرفته اند. همچنین باید اشاره کرد که این حملات وحشیانه منجر به شهادت بیش از ۹۲۶ غیرنظامی که از میان آنها ۱۸۰ نفر کودک بوده‌اند، شده است.
براساس اطلاعات موجود، ۳ نفر از شهدا زیر ۵ سال بودند. در کنار تمامی این مصادیقِ نقض اساسی قوانین و مقررات حقوق بین الملل بشردوستانه و حقوق بین الملل بشر که قطعاً موجبات ارتکاب جنایات جنگی مندرج در ماده ۸ اساسنامه دیوان کیفری بین المللی و جنایات علیه بشریت مندرج در ماده ۷ اساسنامه دیوان را به همراه داشته است، ائتلاف صهیونی-آمریکایی در شنبه شب مورخ ۱۶ اسفندماه، نسخه جدیدی از حملات جنایتکارانه علیه ملّت ایران را از خود به نمایش گذاشت.
در جریان حملات وحشیانه شنبه شب، ائتلاف جنایتکار اقدام به حملات سنگین به انبارها و مخازن نفت و پالایشگاه‌های تهران و کرج کرد. در جریان این حملات سه انبار نفت بزرگ تهران شامل انبار نفت شهران، انبار نفت اقدسیه و انبار نفت شهر ری و یک انبار نفت در کرج مورد حمله قرار گرفت و در نتیجه، آتش مهیب و گسترده ای سراسر شهر را پوشاند و منجر به شهادت تعدادی از پرسنل، رانندگان و خدمه این عرصه و همچنین تعدادی از شهروندان دیگر شد.
براساس قواعد و مقررات عرفی و کنوانسیونیِ حقوق بین الملل بشردوستانه، حمله به تاسیسات خطرناک نظیر تأسیسات هسته ای یا تأسیسات حاوی سوخت، نه تنها نقض اصل تفکیک به حساب می آید، بلکه آشکارا ناقض اصولی چون ضرورت، تناسب و البته احتیاط به شمار می رود.
این قبیل حملات به زیرساخت های سوخت و تاسیسات خطرناک، علاوه بر اینکه حق حیات شهروندان و همچنین حق رفت و آمد آنان و به خصوص شهروندان آسیب دیده از حوادث به منظور مراجعه به مراکز درمانی را دچار اختلال می‌کند، ناقض حق بر محیط زیست سالم تمامی شهروندان نیز محسوب می شود. در نتیجه این حملات به انبارهای نفت در تهران و کرج، غلظت آلودگی هوا افزایش یافته و به سطح هشدار رسید، به نحوی که وزارت بهداشت از شهروندان خواست تا به هیچ وجه از منازل خود خارج نشوند.
علاوه براین، همزمانی این حملات با بارش باران که از قبل نیز پیش‌بینی شده بود، آسیب‌های این آلودگی را دو چندان کرد. آگاهی دو رژیم متجاوز از آلودگی های احتمالی ناشی از حمله به تأسیسات نفتی و همچنین آگاهی آنها از بارش احتمالی باران در تهران و کرج در بامداد یکشنبه نیز باعث نشد تا دست از این جنایت وحشیانه بردارند و حق بر سلامتی و حق بر محیط زیست سالم شهروندان ایرانی را به بازی نگیرند!
در جریان این حملات، دروغین بودن شعارهای این دو رژیم متجاوز، بار دیگر برای قشر قلیل فریب خوردگان عیان گردید. عملیات وحشیانه ای که با شعار «آزادی ایران» یا «مداخله بشردوستانه به قصد حمایت از مردم ایران» طراحی شده بود، با حمله به بیمارستان و مدارس آغاز شد و با حمله به تأسیسات نفتی و پالایشگاه ها و نقض عامدانه حق حیات، حق بر سلامتی و حق بر محیط زیست سالم شهروندان ادامه یافت. این قبیل اقدامات ائتلاف جنایتکار صهیونی-آمریکایی، علاوه بر اینکه نقض قوانین و مقررات حقوق بین الملل بشردوستانه و حقوق بین‌الملل بشر محسوب شده و مصداق جنایت جنگی و جنایت علیه بشریت است، باعث جریحه دار شدن افکار عمومی جهانی (حتی آن دسته فریب خورده‌ای که امید به آزادی به دست متجاوزان داشتند) شد.
در پایان، به عنوان دبیر ستاد حقوق بشر جمهوری اسلامی ایران، ضمن اعلام تأسف شدید از این حملات کور و وحشیانه، بر عزم ستاد جهت پیگیری همه جانبه این جنایات در عرصه‌های داخلی، منطقه‌ای و بین المللی تأکید کرده و از هیچ تلاشی برای مقابله با مصونیّت و بی‌کیفرمانی جنایتکاران این حادثه در مجامع حقوق بشری و همچنین محاکم ملی و بین‌المللی دریغ نخواهم کرد.