وقتی با قلعه نویی همیشه یک پای تیم ملی لنگ می زند

گزارش تحلیلی«بشارت نو» از حضور پر حرف و حدیث تیم ملی در کافا؛
ترانه مقدم/ تساوی تیم ملی فوتبال در مقابل تاجیکستان در تورنمت کافا دوباره امیر قلعه نویی را به سیبل انتقادات تبدیل کرده است. جایی که به نظر می رسد علی رغم موفقیت هایی که قلعه نویی با تیم ملی داشته اما هنوز مشکلات ریشه ای تیم ملی پابرجاست.نوسان در بازی های مختلف یکی از مهم ترین چالش های دوران مربی گری قلعه نویی در تیم ملی است. وضعیتی که در زمانی که مربیان خارجی سکان هدایت تیم ملی را برعهده داشتند تا حدودی از بین رفته بود اما با حضور قلعه نویی دوباره این زخم کهنه سرباز کرده است. از سوی دیگر تعداد گل های خورده تیم ملی بالاست و تیم ملی از نظر دفاعی با چالش مواجه است.نکته قابل تأمل اینکه تیم ملی حتی در مقابل تیم های ضعیف آسیا مانند افغانستان و تاجیکستان هم گل می خورد.نکته دیگر اینکه قلعه نویی به صورت غیر محسوس ترجیح می داد با تیم های ضعیف بازی کند تا تیم های قوی. البته عملکرد فدارسیون در این زمینه تعیین کننده است و در چنین شرایطی نیز قلعه نویی در مقابل رسانه ها توپ را در زمین فدارسیون می اندازد. با این وجود نوعی علاقه وی به بازی با تیم های ضعیف مشهود است.دلیل این موضوع نیز شاید این است که وی ترجیح می دهد زیاد در معرض انتقاد قرار نداشته باشد.
کارشناسان چه می گویند؟
مجید جلالی درباره عملکرد تیم ملی در کافا معتقد است:«مسابقات کافا طوری نیست که روی تیم ملی تحلیل کنیم. این بازیها صرفا فضایی برای بازی دادن به نفرات جوان بود. تنها ایراد کار قلعه نویی این بود که چرا به جوانهای بیشتری بازی نداد؟ باید در مسابقات قوی‌تر تیم ملی محک بخورد. قطعا آنچه در کافا دیدیم ترکیب نهایی تیم ملی نیست. کادر فنی به دنبال افزایش موجودی خود بود و تا حدودی به هدفش رسید. باید هر طور شده اردوی خارج از کشور و بازی‌های تدارکاتی مناسب داشته باشیم. تیم ملی می‌تواند در خارج از کشور با تیم‌های بلوک شرق بازی دوستانه برگزار کند».

حمید درخشان نیز بر این باور است که در تیم ملی دچار یک مشکل عدم هماهنگی جدی هستیم چون هر سه تیم ایران در کافا برای اولین بار کنار یکدیگر بازی کردند. به خصوص جوانترها باید با نفرات اصلی هماهنگی بیشتری برقرار کنند. مشکل اصلی ما در نیمه دوم بازی تاجیکستان دقیقا همین بود. البته گل خوردن اشکال ندارد ولی به شرطی که تکرار نشود اما ساختار دفاعی ما در این چند مسابقه خیلی خوب عمل نکرده. احتیاج به بازیهای دوستانه جدی ‌تر داریم تا بازیکنان فعلی ما در سطح بالاتری نمایش بدهند. پیشنهادم به اقای قلعه نویی این است که به هر شکل ممکن سرعت تیم را بالا ببرد. البته در این بازی خاص پس از پیروزی 2-0 به دنبال حفظ نتیجه می‌رفتیم، نه چیزی دیگر.
عبدالله ویسی نیز در این زمینه گفت:«نمایش تیم ملی مقابل تاجیکستان واقعا هیچ جای دفاع ندارد. البته دیدم آقای قلعه نویی خودش به استقبال این موضوع رفته و در نشست مطبوعاتی از بازیکنان گلایه کرده بود. با این حال فکر میکنم بخشی زیادی از مسئولیت متوجه کادر فنی است. البته از بازیکنان ایران که اغلبشان لژیونر بودم تعجب میکنم که چطور بعد از زدن گل دوم، بازی را به سمت مید بلاک نبردند. فکر میکنم تیم ملی ما در حال حاضر و بعد از قهرمانی در کافا باید وارد یک دوره سریع بازنگری نسبت به روش فنی مورد استفاده خود بشود. تا اینجا تیم به جام جهانی صعود کرده ولی با ارائه بازی های متزتزل مثل این، نوعی تزتزل در کار کادر فنی تیم ملی برای آینده به وجود می‌آید که باید از آن دوری کرد.»
جایگاه متزلزل قلعه نویی برای جام جهانی
با توجه به رویکردی که قلعه نویی در تیم ملی در پیش گرفته از هم اکنون نگرانی ها نسبت به حضور ایران در جام جهانی افزایش پیدا کرده و برخی از کارشناسان بر معتقدند تیم ملی با این وضعیت نمی تواند در جام جهانی عملکرد موفقی داشته باشد.
البته گمانه زنی ها حکایت از این دارد که سناریوی تازه‌ای برای «اصلاح فنی» تیم ملی در حال تدوین است. اگرچه پیش ‌تر گزینه برکناری امیر قلعه‌نویی به ‌صورت جدی مطرح بود حالا پیشنهاد تازه این است که یک مربی بزرگ و باتجربه خارجی به عنوان مدیر فنی در کنار قلعه‌نویی قرار بگیرد؛ فردی که در عین حفظ ظاهر احترام‌آمیز به سرمربی بتواند بر تصمیمات فنی تیم اثر بگذارد.

48تیمی شدن جام‌جهانی به‌طور کامل فرمت و شکل برگزاری مسابقات انتخابی را تحت تاثیر قرار داد و کار به جایی رسید که اردن و ازبکستان هم به‌ طور مستقیم راهی مرحله نهایی شدند. بنابراین صعود ایران به این بازی‌ها واقعا هیچ دستاورد بزرگی محسوب نمی‌شود، مخصوصا که گروه‌مان هم راحت بود. حالا هم طبیعی است که نظرات متفاوتی در مورد ادامه همکاری ایران با قلعه‌نویی یا انتخاب یک مربی دیگر به جای او وجود داشته باشد، مخصوصا که یک سال فاصله تا شروع این رقابت‌ها در بین است. باید دید امیر به سومین مربی تاریخ تیم ملی تبدیل می‌شود که ایران را به جام‌جهانی برد و خودش از حضور در این رقابت‌ها جا ماند یا نه.
امیر قلعه ‌نویی معتقد است تیم ملی را از رتبه سی‌وچندم دنیا به نوزدهم رسانده که ادعایی بسیار عجیب است. آنچه امیر قلعه‌ نویی از بهبود رنکینگ ایران می‌گوید تبصره‌های بسیاری دارد. اول اینکه ایران تا رتبه 20 دنیا پیش رفته بود و می‌توانست با ادامه همان روند به رتبه زیر 20 برسد. دوم اینکه این امیر قلعه‌نویی نبوده که ایران را از رتبه 33 به اینجا رسانده است. سوم اینکه در تمام مدتی که امیر قلعه ‌نویی سرمربی تیم ملی بوده ما در انواع و اقسام تورنمنت‌های سطح پایین نظیر چهار جانبه قطر و کافا شرکت کردیم که بر اساس الگوریتم‌های فیفا امتیازات خوبی را به تیم ملی در رده‌بندی اضافه کرده است. ما امروز در رتبه 19 دنیا قرار داریم که بسیار عالی است، اما نباید در مورد این رتبه ادعاهای مناقشه‌ برانگیز مطرح شود. مخصوصا اینکه ما یک‌ بار در سال 2005 و زمان محمد دادکان دستاورد مهم رتبه 15 دنیا و همزمان یک آسیا را تجربه کردیم.