وقتی معیشت فرو میریزد، سیاست بیپشتوانه میشود
- شناسه خبر: 19244
- تاریخ و زمان ارسال: 6 دی 1404 ساعت 13:04
- منتشرکننده: مدیریت
رامین قربانپور/آنچه امروز بیش از هر شاخص و نمودار اقتصادی، آینده ایران را تهدید میکند، فرسایش معیشت است؛ فرسایشی آرام اما پیوسته که نهتنها سفره مردم، بلکه اعتماد، امید و سرمایه اجتماعی را کوچکتر کرده است. عبور خط فقر از مرز ۷۰ میلیون تومان برای خانوارهای شهری، صرفاً یک هشدار اقتصادی نیست؛ نشانهای است از گسست عمیق میان «کار» و «زندگی».
آقای رییس جمهور چند سال پیش در مجلس و در صندلی نمایندگی در یکنطق قرایی گفت که وقتی تورم ۵۰ درصد است و دولت بدنبال افزایش حقوق ۲۰ درصدی است نه تنها خلاف قانون است بلکه دور از انصاف نیز می باشد. حالا چه چیزی عوض شده است که دولت پزشکیان افزایش ۲۰ درصدی دستمزد را در تورم ۵۰ درصدی در بودجه پیشنهاد داده است؟ هیچ چیز جز صندلی آقای رییس جمهور. آیا با تغییر صندلی قانون تغییر کرده و یا مرزهای انصاف جابجا شده است؟
در چنین شرایطی، اصرار بر سیاستهای حداقلی در حوزه دستمزد، یا حوالهدادن معیشت به آیندهای نامعلوم، بهمعنای نادیدهگرفتن واقعیتهای اجتماعی است. تجربه کشورهای مختلف نشان میدهد هیچ نظام سیاسی و اداریای نمیتواند در بلندمدت بر جامعهای متکی باشد که اکثریت آن درگیر تأمین بدیهیترین نیازهای روزمرهاند.
توان دولت باید صرف بازگرداندن معیشت به جایگاه واقعیاش در سیاستگذاری عمومی باشد نه با کلام بلکه با شجاعت در اصلاح سیاست و پذیرش مختصات امروز جامعه و نیازهای شهروندان و خصوصا مزد بگیران.
معیشت اگر در اولویت نباشد، تولید جان نمیگیرد، اصلاحات اجتماعی پیش نمیرود و حتی سیاست و امنیت نیز بر زمینی سست بنا میشود.
بازسازی اعتماد عمومی، از تصمیمهای بزرگ و شعارهای پرطمطراق آغاز نمیشود؛ از اصلاح سیاستهای معیشتی، شفافیت در برنامهها و بهرسمیتشناختن حق مردم برای یک زندگی برخوردار شروع میشود. این واقعیتی است که دیر یا زود، همه سیاستگذاران ناچار به مواجهه با آن خواهند بود.
