کودکان غزه، قربانیان سکوت جامعه جهانی

مدیر امور بشر دوستانه سازمان نجات کودکان در غزه مطرح کرد:
راشل کامینگز – مدیر امور بشردوستانه سازمان نجات کودکان در غزه / ترجمه و تنظیم : شاهد هاشمی زاده
در جهانی که مدعی حقوق بشر است، امروز غزه به آزمایشگاهی برای سنجش وجدان بشری تبدیل شده است. جایی که هر دقیقه اش با مرگ کودکان بیگناه رقم می خورد و جامعه جهانی در سکوت مرگبار خود به تماشا نشسته است. مرگبارترین ایام،این روزها در غزه برای کودکان رقم می خورد .گاهی در 72 ساعت دهها نفر کشته می شوند که بیشتر آنها کودک هستند . کودکانی که در چادرهایشان و در خواب جان می سپارند. مادرانی که هنگام آماده کردن غذای مختصر برای سیر کردن کودکان خود کشته شدند. خانواده‌هایی که یک‌باره و بدون هشدارقبلی از صحنه روزگار محو شدند . از دوم مارس(2025) که محاصره کامل غزه از سر گرفته شد، هیچ کالایی اعم از بشردوستانه یا تجاری حتی ، سوخت به این منطقه وارد نشده است.بازارها خالی شده‌اند. مواد غذایی تازه نایاب شده. مردم به پول نقد دسترسی ندارند و حتی اگر داشتند، قیمت‌ها بسیار سرسام‌آور است: یک بسته پوشک بچه ۵۰ دلار قیمت دارد.
از سرگیری جنگ، حکم اعدام کودکان غزه است
آنان هستند که سنگین‌ترین قیمت را می‌پردازند. جثه‌های سبک‌ترشان در انفجارها به مسافت بیشتری پرتاب می‌شوداستخوان‌های ظریف‌شان راحت‌تر می‌شکند بدن‌های کوچکشان سریع‌تر خونریزی می‌کند و وقتی خدمات اورژانس قادر به فعالیت ایمن نباشد، وقتی کمک‌های بشردوستانه مسدود شود و بیمارستان‌ها با آخرین ذخایر خود و بدون سوخت فعالیت کنند، شانس زنده ماندنشان به حداقل می‌رسد. بر اساس آمار مقامات فلسطینی، از میان بیش از ۵۰ هزار کشته در غزه، بیش از ۱۷ هزار نفر کودک بوده‌اند.من در بحران‌های بشردوستانه بسیاری در سراسر جهان با سازمان نجات کودکان همکاری کرده‌ام – از شیوع ابولا در سیرالئون گرفته تا اردوگاه‌های پناهندگان در کاکس بازار بنگلادش و جنگ اوکراین – اما هرگز چیزی مشابه آنچه امروز در غزه می‌بینم ندیده‌ام .مقیاس ویرانی، شدت رنج و از بین بردن عمدی سیستم‌های حفاظت از غیرنظامیان به ویژه کودکان، بی‌سابقه است.
صدها هزار کودک در شمال غزه در محاصره‌اند

بیش از ۱۰۰ هزار کودک در شمال غزه در معرض تهدید قریب‌الوقوع عملیات زمینی نیروهای نظامی اسرائیل هستند.یکی از همکاران محلی ما که با خانواده‌اش در منطقه‌ای تحت حملات شدید ارتش اسراییل زندگی می‌کند، این وحشت را چنین توصیف می کند: تقریباً هر شب در ساعات پایانی شب، صدایی منحصر به فرد و ترسناک می‌شنویم: صدای بالگردهای آپاچی. فقط می توانیم درتاریکی منتظر باشیم و دائم دعا کنیم که هدف حمله موشکی قرار نگیریم .همکار دیگری که پدر یک کودک خردسال است، از لحظات دشوارزندگی در این وضعیت می‌گوید:
“هر بار که از خانه خارج می‌شوم، نمی‌دانم آیا به خانواده‌ام برخواهم گشت یا آن‌ها را مرده خواهم یافت. فقط می‌خواهیم این کابوس پایان یابد.”
کارکنان سازمان های بشردوستانه نیز در امان نیستند
سازمان ما بیش از ۲۰۰ کارمند در غزه دارد که تقریباً همه آواره شده‌اند. هر یک از آنان در حالی که برای نجات جان دیگران تلاش می‌کنند، هر لحظه با این دغدغه دست و پنجه نرم می‌کنند که چگونه خانواده خود را زنده نگه دارند. دو تن از همکاران ما – احمد فیصل السلیم القاضی و سامح عویضه، هر دو ۳۹ ساله – سال گذشته در حملات هوایی اسرائیل کشته شدند.
آیا بشریت هنوز زنده است؟
کودکان تحت حمایت‌های ویژه حقوق بین‌الملل هستند. اما در غزه امروز، برخی والدین نام و مشخصات تماس را روی بدن کودکان خود می‌نویسند . تنها امیدشان این است که اگر کودکشان زخمی یا کشته شد، حداقل قابل شناسایی باشد.
در دوره کوتاه آتش‌بس، نشانه‌هایی از امید پدیدار شد:
• خانواده‌ها به ویرانه‌های خانه‌هایشان بازگشتند
• کودکان توانستند غذا و درمان دریافت کنند
• فرآیند یادگیری از سر گرفته شد
• تبادل زندانیان انجام شد
اما این پیشرفت‌های اندک نیز اکنون نابود شده‌است.
جنگ هم قوانین دارد
این قوانین روشن است:
• غیرنظامیان باید محافظت شوند
• تمام اقدامات ممکن برای جلوگیری از آسیب به آنان باید انجام شود
• منافع کودکان باید در اولویت باشد
• هیچ توجیه نظامی نمی‌تواند جنایت را موجه کند
با این حال، شاهد نقض سیستماتیک این قوانین هستیم
هشدار پایانی
تنها راه نجات کودکان غزه از این فاجعه انسانی، برقراری آتش‌بسی قطعی و پایدار است. جامعه جهانی باید از تمام ابزارهای موجود برای اجرای حقوق بین‌الملل استفاده کند. هر سکوت و بی‌عملی، همدستی در این جنایت است.
آنچه در غزه می‌گذرد، یک تراژدی تصادفی نیست – نتیجه انتخاب‌های آگاهانه است. هر رقم از این آمار کشته‌ها، یک زندگی نابود شده است که نابودی دستاوردهای تمدن بشری را فریاد می‌زند..