گرگ های وحشت از اعماق تاریخ زوزه می کشند

گرگ وحشیپروژه باز آفرینی حیوانات منقرض شده پس از ۱۳ هزار سال:
جفری کلوگر_ ترجمه؛ شاهد هاشمی زاده/ رومولوس و رموس مشغول کاری هستند که هر توله‌ ای انجام می‌دهد، دنبال هم کردن، کشتی گرفتن، گاز گرفتن و نوازش کردن. اما چیزی در این دو توله سفید6 ماهه وجود دارد که کاملاً با توله‌های معمولی متفاوت است. نخست، اندازه آنها. در این سن، قدشان نزدیک به 1.2 متر است و وزنشان به 36 کیلوگرم می‌رسد و ممکن است در بزرگسالی به 1.8 متر و 68 کیلوگرم برسند. سپس رفتارشان، آن شور و ذوق فرشته‌وار توله‌ها در حضور انسان‌ها . دویدن به سمت آدم‌ها برای در آغوش گرفته شدن و… در آن دوکاملاً غایب است. آنها فاصله خود را حفظ می‌کنند و اگر کسی نزدیک شود، عقب می‌کشند. حتی یکی از مربیانی که از بدو تولد از آنها مراقبت کرده، نمی‌تواند بیش از حد به آنها نزدیک شود.این رفتار سگ‌های اهلی نیست، این رفتار گرگ‌های وحشی است: آنها گرگ هستند. نه فقط هر گرگی، آنها گرگ‌های وحشت باستانی هستند که به همین دلیل ممکن است احساس تنهایی کنند.گرگ وحشت زمانی در محدوده وسیعی از آمریکا زندگی می‌کرد که از ونزوئلا در جنوب تا کانادا در شمال امتداد داشت، اما حتی یک مورد از این گونه در بیش از 10هزار سال گذشته دیده نشده است. با این حال، بقایای زیادی از گرگ‌های وحشت در سراسر قاره آمریکا کشف شده است و این فرصتی را برای شرکتی به نام کولوسال بیوساینس فراهم کرد.دانشمندان با تکیه بر مهندسی ژنتیک پیشرفته و DNA باستانی حفظ ‌شده،ژنوم گرگ وحشت را رمزگشایی کردند سپس کد ژنتیکی گرگ خاکستری معمولی را مطابق با آن بازنویسی نمودند و با استفاده از سگ‌های اهلی به عنوان مادر جایگزین، رومولوس، رموس و خواهر 2 ماهه‌شان خلیسی را در سه زایمان جداگانه در پاییز گذشته و زمستان امسال به دنیا آوردند ودر واقع برای اولین بار، یک گونه منقرض‌شده را احیا کردند.گرگ وحشت تنها حیوانی نیست که شرکت کولوسال که در سال 2021 تأسیس شد و در حال حاضر 130 دانشمند را استخدام کرده است می‌خواهد به زمین بازگرداند. در لیست احیای آنها ماموت پشمالو، دودو (مرغ دریایی منقرض‌شده) و ببر تاسمانی قرار دارد. در ماه مارس امسال، این شرکت جامعه علمی را با این خبر شگفت‌زده کرد که DNA ماموت را کپی کرده تا یک موش پشمالو ایجاد کند، موجودی ترکیبی با پوشش طلایی بلند و متابولیسم چربی سریع ماموت.
اگر چه همه اینها بیش از حد بلندپروازانه به نظر می‌رسد اما مدیران کولوسال ادعا می‌کنند که همان تکنیک‌هایی که برای بازگرداندن گونه‌های منقرض‌شده استفاده می شود، می‌تواند از انقراض گونه‌های در معرض خطر نیز جلوگیری کند وآنچه آنها در احیای ماموت یاد می‌گیرند، می‌تواند به آنها کمک کند فیل‌های مقاوم‌تری مهندسی کنند که بهتر بتواند در برابر آسیب‌های آب‌وهوایی جهان گرم‌تر دوام بیاورد. احیای ببر تاسمانی ممکن است به حفظ کیسه‌دار مرتبطی به نام کوال کمک کند. تکنیک‌های آموخته شده از احیای گرگ وحشت به طور مشابه می‌تواند برای حمایت از گرگ قرمز در معرض خطرنیز بکاررود. بت شاپیرو، مدیر ارشد علمی کولوسال می‌گوید : ما در این مرحله یک نیروی تکاملی به شمار می آییم که در حال تصمیم‌گیری درباره آینده این گونه‌ها هستیم. مرکز جهانی تنوع زیستی هشدار می دهد که تا سال 2050، سی درصد از تنوع ژنتیکی سیاره زمین از بین می رود . شاپیرو و بن لام( مدیرعامل کولوسال) اصرار دارند که مهندسی ژنتیک، ابزاری حیاتی برای معکوس کردن این روند است. مدیران اجرایی شرکت اغلب این فناوری را نه تنها به عنوان یک رویه سودمند، بلکه به عنوان یک ضرورت اخلاقی معرفی می‌کنند . طریقی برای انسان‌ها که بسیاری از گونه‌ها را تا آستانه انقراض پیش برده‌اند، تا با طبیعت تسویه حساب کنند. شاپیرو مدیرارشد علمی شرکت می گوید : اگر ما آینده‌ای می‌خواهیم که هم از نظر زیستی متنوع و هم پر از انسان باشد باید به خودمان این فرصت را بدهیم که ببینیم مغزهای ما چه کاری می‌توانند انجام دهند تا برخی از کارهای بدی را که قبلاً با جهان کرده‌ایم جبران کنیم.موش پشمالو و گرگ‌های وحشت، اولین گام‌ها در این جهت هستند. اما همه موافق نیستند. تاریخ علم پر از نمونه‌هایی است که گونه‌های تازه معرفی شده به گونه‌های مهاجم تبدیل شده‌اند . یک حیوان خانگی عجیب و غریب فرار می‌کند و تکثیر می‌شود وگونه‌های بومی را نابود می‌کند. یک قورباغه که برای کشتن سوسک‌ها آورده شده بود، در نهایت کیسه‌دارانی که قورباغه‌ها را می‌خورند، از بین می‌برد. مهندسی ژنتیک هنوز یک زمینه نوپا است. نزدیک به 30 سال پس از شبیه‌سازی گوسفند دالی، این فناوری هنوز هم در حیوانات شبیه‌سازی شده مشکلاتی ایجاد می‌کند، مانند اندازه بزرگ در هنگام تولد، نقص‌های اندام، پیری زودرس و مشکلات سیستم ایمنی.

علاوه بر این، شبیه‌سازی می‌تواند برای مادر جایگزینی که جنین شبیه‌سازی شده را حمل می‌کند، سخت باشد. با این وجود، دانشمندان کولوسال معتقدند که در حال کشف چیزی قدرتمند هستند. مت جیمز، مدیر ارشد حیوانات شرکت که قبلاً به عنوان مدیر ارشد مراقبت از حیوانات در باغ وحش دالاس و باغ وحش میامی کار می‌کرد (جایی که رفاه 7000 حیوان از 500 گونه را مدیریت می‌کرد ) اهمیت این علم را زمانی احساس کرد که رومولوس و رموس تنها 5 یا 6 هفته سن داشتند. کارکنان در حال وزن کردن توله‌های کوچک بودند و یکی از تکنسین‌های دامپزشکی شروع به خواندن آهنگی کرد. هنگامی که او به نقطه‌ای رسید که صدایش را ابتدا بالا و سپس پایین آورد، رومولوس و رموس به طرف او برگشتند و در پاسخ شروع به زوزه کشیدن کردند. جیمز می‌گوید: برای من این یک لحظه تکان‌دهنده و هیجان انگیز بود. این توله‌ها، زوزه‌ای را سردادند که 10,000 سال می شد در زمین شنیده نشده بود.
زندگی گرگ ها در منطقه حفاظت شده
از زمان تولدشان، گرگ‌های وحشتناک در یک منطقه حفاظت‌شده زیست‌محیطی 2000 هکتاری در مکانی در ایالات متحده زندگی کرده‌اند که کولوسال نیز آن را برای محافظت از حیوانات مخفی نگه می‌دارد؛ این زمین بسیار بزرگتر از محوطه نسبتاً کوچکی است که خبرنگار ما از آن بازدید کرد. 2000 هکتار با یک حصار 3 متری محاصره شده است و شامل یک سایت کوچکتر 2.4 هکتاری با یک کلینیک دامپزشکی، یک پناهگاه آب‌وهوایی و لانه‌های طبیعی است که در آن گرگ‌ها می‌توانند میل ذاتی خود به یک پناهگاه امن را ارضا کنند. یکی ازکارکنان دامپزشکی به صورت شبانه‌روزی از حیوانات مراقبت می‌کند.گرگ‌ها با رژیم غذایی شامل گوشت گاو، اسب و گوزن و همچنین جگر و سایر احشا تغذیه می‌شوند، هرچند وقتی آنها تازه از شیر گرفته شده بودند، گوشت به صورت پوره سرو می‌شد که شبیه گوشت نیمه هضم‌شده‌ای است که یک مادر برای تغذیه فرزندانش آماده می کند. اکنون غذا به صورت کامل ارائه می‌شود تا گرگ‌ها بتوانند آن را مانند یک شکار پاره کنند. تاکنون آنها هیچ طعمه زنده کوچکی را که ممکن است به محوطه آنها وارد شده باشد، نکشته‌اند. مدیر پرورش حیوانات کولوسال می گوید : ما ندیده‌ایم که آنها تلاش کنند طعمه زنده‌ای را شکار کنند و ما طعمه زنده ارائه نمی‌دهیم اما اگر من یک گوزن بودم، از منطقه حفاظت‌شده آنها دوری می‌کردم. شاپیرو می‌گوید: فکر می‌کنم آنها خوش‌شانس‌ترین حیوانات هستند.آنها تمام عمر خود را در این منطقه حفاظت‌شده زیست‌محیطی زندگی خواهند کرد، جایی که انواع فضا را دارند. این حیوانات جوری بزرگ شده اند که قادر به زندگی در طبیعت نیستند و ما می‌خواهیم آنها را در طول زندگی‌شان مطالعه کنیم و بفهمیم که این ویرایش‌ها چگونه ممکن است چیزهایی را که نمی‌توانیم پیش‌بینی کنیم، تغییر داده باشند. آنها نمی‌توانند حتی یک خار هم بدون اینکه ما متوجه شویم، بگیرند. تاکنون هیچ چیز نگران‌کننده یا غیرمنتظره‌ای در گرگ‌ها ظاهر نشده است. هم اکنون، رومولوس، رموس و خلیسی رفتارهایی را از خود نشان می‌دهند که در طبیعت به دردشان می‌خورد اما در وضعیت نیمه اسارت کنونی کمکی به آنها نمی‌کند. آنها زمانی که تنها 2 هفته سن داشتند شروع به زوزه کشیدن کردند و از همان ابتدا شروع به تعقیب برگ‌ها یا هر چیزی که حرکت می‌کرد نمودند. آنها احتیاط گرگ‌مانند را نیز از خود نشان می دهند، اگر غافلگیر یا نگران شوند به مکان‌های تاریک می‌دوند تا پنهان شوند. مدیر پرورش حیوانات کولوسال می گوید “از روز اول آنها همیشه مانند گرگ‌ها رفتار کرده‌اند و به ندرت رفتار سگ‌مانند نشان داده‌اند، گرگ‌ها هرگز به انسان‌ها حمله نکرده‌اند، اما خطر وجود دارد. بنابراین محتاط هستیم . رومولوس، رموس و خلیسی، البته، در حال گذراندن زندگی جوان خود بدون آگاهی از علم پیشرفته پشت تولد خود هستند. رومولوس و رموس در محوطه خود می‌دوند، پوست درختی را که روی زمین پیدا کرده بودند می جوند و در عین حال فاصله محتاطانه‌ای با انسان های درووبرخود دارندو “مدیرپرورش حیوانات شرکت می گوید : رومولوس یک توله بسیار شجاع است و اولین توله ای است که حتی زمانی که فقط چند روز داشت به تنهایی به جست و جو می‌پرداخت. رموس بسیار محتاط تر است و از رومولوس پیروی می‌کرد. همانطور که بزرگ می‌شوند، رموس از این دو مطمئن‌تر شده و اولین کسی است که چیزها و مناطق جدید را کشف می‌کند.” هنوز مشخص نیست که آیا گرگ‌های وحشت موجود یا سایرگرگهای که کولوسال ممکن است تولید کند، اجازه خواهند داشت به طور طبیعی جفت‌گیری کنند و نسل بعدی گرگ‌ها را به وجود آورند. مربیان می‌توانند چرخه فحلی ماده‌ها را کنترل کنند و حیوانات را در زمان‌های کلیدی جدا سازند یا از ایمپلنت‌های ضد بارداری استفاده نمایند که از تولید مثل گرگ‌ها جلوگیری می‌کند تا زمانی که مشخص شود آیا ناهنجاری که می‌تواند منتقل شود دارند یا خیر.

هرچند قبایل محلی MHA (ماندان، هیداتسا و آریکارا) تمایل خود را برای زندگی گرگ‌های وحشت در زمین‌های خود در داکوتای شمالی ابراز کرده‌اند، احتمالی که کولوسال در حال مطالعه آن است.
چالش های احیای ماموت های افسانه ای
تلاش برای بازآفرینی یک ماموت پشمالو دریک برنامه فشرده زمانی دنبال می شود . موش‌های پشمالو سریع رشد کردند و پس از یک بارداری 20 روزه به دنیا آمدند. توله گرگ‌ها تنها 65 روز طول کشید تا به دنیا بیایند. فیل‌های آسیایی، نزدیک‌ترین خویشاوند زنده ماموت پشمالو منقرض شده  به22 ماه نیاز دارند که طولانی‌ترین دوره بارداری در بین پستانداران است و این دگرگونی ژنتیکی حتی بیش از آنچه که گرگ‌ها را ایجاد کرد، شامل خواهد شد. مدیر شرکت می گوید : ما در ابتدا در مورد ویرایش حدود 65 ژن صحبت می‌کردیم، اکنون در مورد 85 ژن مختلف صحبت می‌کنیم و برخی از آنها چندین عملکرد خواهند داشت مانند تحمل سرما  که شامل لایه‌های چربی زیرپوستی اضافی و پوشش زمخت آنها می‌شود. همانند گرگ‌های وحشتناک، هیچ DNA ماموت باستانی در ژنوم فیل قرار داده نخواهد شد؛ ژن‌های فیل به سادگی بازنویسی خواهند شد تا با ماموت مطابقت داشته باشند. مدیران این شرکت می‌گویند که تاکنون 25 از آن ژن‌ها را ویرایش کرده اند، و در مسیر آماده شدن جنین ها برای کاشت تا پایان سال 2026 هستند تا به هدف خود برای تولد یک بچه فیل در سال 2028 برسند. مدیر شرکت معتقد است : مهم نیست که بچه پشمالوی فیل چگونه به نظر برسد، چون از برخی جهات آن به یک ماموت شباهت دارد . آنها فیل‌های جایگزینی هستند که مقداری DNA ماموت دارند تا ویژگی‌های اصلی متعلق به ماموت‌ها بازآفرینی شود .ماموت چالش‌های بزرگی برای مدیران شرکت ایجاد می کنند. فیل‌ها موجوداتی بسیار باهوش و اجتماعی هستند، که در گله‌هایی 25 تایی جمع می‌شوند. گاهی اوقات، آن گروه‌ها در گروه‌های بسیار بزرگتری تا 1000 حیوان در اطراف یک منبع حیاتی مانند یک آبگیر ترکیب می‌شوند. در طبیعت، حیوانات تا 65 کیلومتر در روز در جستجوی غذا و آب سفر خواهند کرد. گاهی اوقات پرسه‌زنی روزانه آنها ممکن است 200 کیلومتر را پوشش دهد. هیچ کس نمی‌داند آیا ماموت‌ها همان نیازهای اجتماعی و اکتشافی را نشان می‌دهند یا خیر، اما اگر چنین باشد، محدود کردن یک یا حتی چند ماموت به یک محوطه مانند گرگ‌های وحشت مانند زندان انفرادی خواهد بود .
تلاش برای جلوگیری از انقراض گونه های در خطر
همان اندازه که مأموریت مدیران کولوسال برای احیای گونه‌های منقرض شده مهم است، تلاش‌های آن ها برای جلوگیری از انقراض کامل گونه‌های در معرض خطر نیز اهمیت دارد. در همان حال که دانشمندان شرکت در حال احیای گرگهای وحشت هستند آنها در حال تلاش برای نجات گرگ قرمز نیز هستند. گرگ های قرمز زمانی در سراسر جنوب شرقی ایالات متحده دیده می شدند اما به دلیل از دست دادن زیستگاه و اقدامات رو به انقراض نهادند. در دهه 1960، مرکز خدمات حیات وحش ایالات متحده یک برنامه پرورش در اسارت را برای نجات این گونه و حفظ نقشی که در اکوسیستم کشور بازی می‌کند معرفی کرد: کنترل جمعیت گوزن‌ها تا از چرای بیش از حد آنها جلوگیری کند و همچنین کنترل جمعیت طعمه‌های کوچکتر مانند راکون و اپوسوم که پرندگان بومی را تهدید می کردند. در نهایت، این برنامه موفق شد 250 راس گرگ قرمزرا تولید کرد، که عمدتاً در کارولینای شمالی رها شدند، اما امروز کمتر از 20 راس زنده هستند و بقیه در شکار غیرقانونی و یا برخورد با خودروها از بین رفته‌اند. شرکت کولوسال قصد دارد این روند را معکوس کند و اخیرا اعلام نموده است که چهار گرگ قرمز را شبیه‌سازی کرده است . گامی کوچک اما مهم در تقویت این گونه. با وجود تعداد کم گرگهای قرمز باقی‌مانده، این گونه از چیزی رنج می‌برد که به عنوان گلوگاه ژنتیکی شناخته می‌شود، کمبود تنوع در ژنوم که می‌تواند منجر به ناباروری و نقص‌های مادرزادی ارثی شود. آنچه مورد نیاز است، راهی برای تازه کردن خط ژن با DNA جدید است، و علم ممکن است راهی داشته باشد.گرگ‌های قرمز شبیه‌سازی شده اکنون در یک منطقه حصارکشی شده جداگانه در همان منطقه حفاظت‌شده 2000 هکتاری نزدیک گرگهای باستانی وحشت زندگی می‌کنند. مانند رومولوس، رموس و خلیسی، آنها تمام عمر خود را در آنجا خواهند گذراند و به طبیعت بازگردانده نخواهند شد. اما گرگ‌های قرمز بعدی ممکن است به طبیعت برگردند، زیرا دانشمندان کولوسال در مورد سلامت و تناسب اندام شبیه‌سازی‌ها اطلاعاتی بیشتری یاد گرفته اند .

مدیران این شرکت می‌گویند که در بحث‌های پیشرفته با ایالت کارولینای شمالی درباره ابزارهای حفاظتی که می‌تواند برای کمک به نجات گرگ قرمز و تسریع بهبود آن استفاده شود قرار دارد.فعالیت مشابهی هم برای برای نجات کوال شمالی، یک کیسه‌دار کوچک گوشتخوار بومی استرالیا درجریان کوالها توسط قورباغه نیزار تهدید می‌شوند که در سال 1935 برای کنترل آفات سوسک که ریشه‌های نیشکر را می‌خوردند به استرالیا برده شد. این آزمایش شکست خورد، زیرا قورباغه‌ها اشتهای خاصی برای حشرات هدف نشان ندادند، در حالی که در خوردن سایر حشرات اشتها از خود نشان دادند و خود به یک گونه مهاجم تبدیل شدند. کوالها، به نوبه خود، قورباغه‌ها را شکار می‌کنند  اما اغلب در این فرآیند جان خود را از دست می‌دهند زیرا سمومی که قورباغه‌ها روی پوست خود حمل می‌کنند، این کیسه‌دار کوچک را تا آستانه انقراض پیش برده است.
برنامه ای در پیچ و خم دشواری ها و موفقیت ها
تاکنون، کولوسال بیشتر موفقیت‌ها را دربرنامه های خود داشته است. هنوز هیچ حیوانی به طبیعت بازگردانده نشده است، اما اگرچه موش پشمالو و گرگ‌های وحشت، اولین حیوانات ویرایش شده‌ای هستند که از آزمایشگاه‌ها بیرون آمده‌اند، هر دو پیشرفت را نشان می‌دهند. با این وجود، دانشمندان غیر وابسته به شرکت تأکید می‌کنند که مهندسی ژنتیک به طرز پیچیده‌ای دشوار است، و همه انواع عواقب ناخواسته می‌تواند زمانی رخ دهد که شما شروع به دستکاری در سلول‌ها می‌کنید.دانشمندان کولوسال به پیش می‌روند و این شرکت در حال حاضر نه تنها به عنوان یک شرکت علمی، بلکه به عنوان یک کسب‌وکار قابل توجه نمایان شده است. این شرکت به وضعیت دکاکورن (شرکت‌های با ارزش بیش از 10 میلیارد دلار) رسیده است که در حال حاضر 10.2 میلیارد دلار ارزش‌گذاری شده است و اگرچه ممکن است سودآوری یک ماموت یا دودو یا یک توله گرگ وحشت آسان نباشد، اما پتانسیل تجاری زیادی در فناوری‌هایی که تیم علمی شرکت درحال توسعه دادن است وجوددارد. کولوسال تاکنون دو شرکت جدید را ایجاد کرده است. یکی به نام بریکینگ، از میکروب‌ها و آنزیم‌های مهندسی شده برای تجزیه زباله‌های پلاستیکی استفاده می‌کند. دیگری، فرم بیو، پلتفرم‌های زیست‌شناسی محاسباتی و هوش مصنوعی را برای توسعه دارو ارائه می‌دهد و هیچ یک از اینها به تخصص اصلی کولوسال در مهندسی سلولی و ژنتیکی، که کاربردهای بیشماری در حوزه زیست پزشکی، از جمله درمان و پیشگیری از بیماری‌ها دارد، لطمه نمی زند .اگر کولوسال در مأموریت خود برای نجات حیوانات موجود از انقراض و بازگرداندن گونه‌هایی که مدتها قبل از ظهور انسان‌ها روی زمین راه می‌رفتند موفق شود، این گرگ‌ها برای مدت‌ها به یاد آورده خواهند شد.