تندروها به دیپلماسی شبیخون زدند

گزارش «بشارت نو» از هجمه‌های سازمان‌یافته علیه تیم مذاکره‌کننده:
سیدرضا هاشمی‌زاده/روزنامه نگار
این روزها فضای رسانه‌ای و سیاسی کشور تحت تأثیر موج جدیدی از هجمه‌های سازمان‌یافته علیه تیم مذاکره‌کننده قرار گرفته است؛ از تهدید جانی رئیس‌جمهور توسط یک مداح گرفته تا افشای اسناد کلی و محرمانه در رسانه ملی. این رفتارها که پیش از این نیز در جریان مذاکرات برجام مسبوق به سابقه بوده، بار دیگر این پرسش را ایجاد کرده است که تندروها با چه مجوزی امنیت ملی و تصمیمات کلان نظام را به مخاطره می‌اندازند؟
برخلاف ادعای دلواپسان، تصمیم برای مذاکره با آمریکا و امضای تفاهم‌نامه، یک تصمیم فردی یا حزبی نیست. رئیس‌جمهور به عنوان رئیس شورای عالی امنیت ملی و فرد دوم کشور، بر اساس موافقت و بسترسازی انجام‌شده، این مسیر را پیش برده است. در شورای عالی امنیت ملی نیز تمامی اعضای حقوقی و حقیقی از جمله فرماندهان عالی‌رتبه نظامی و دبیر شورا به جز یک نفر با این مسئله موافقت کرده‌اند. این نشان‌دهنده یک اجماع حاکمیتی برای احقاق حقوق ملت ایران است.درست در شبی که قرار است هیئت عالی‌رتبه ایرانی “میناب ۱۶۸ “به سرپرستی آقای محمدباقر قالیباف و همراهی آقای عباس عراقچی برای ادامه مذاکراتِ پیرامون تفاهم‌نامه راهی ژنو سویس شود، شاهد شلیک گلوله در رسانه ملی هستیم . صداوسیما با دعوت از یکی از تندروترین چهره‌های ضد مذاکره (آقای نبویان)، تریبونی را فراهم کرد تا وی اسناد طبقه‌بندی‌شده و سری را به صورت گزینشی منتشر کند؛ اقدامی که چنان هزینه‌زا بود که صداوسیما را مجبور به صدور اطلاعیه، عذرخواهی و برکناری برخی عوامل کرد.

در کنار این بدعت خطرناک، شاهد گستاخی مداحانی هستیم که رسماً رئیس‌جمهور مملکت را به “بریدن گردن با تیغ” تهدید می‌کنند. باید پرسید جایگاه واقعی یک مداح در ساختار سیاسی کشور چیست که به خود اجازه می‌دهد این‌گونه نظام و مراجع قانونی آن را ارعاب کند؟جریان تندرو در حالی تریبون‌های رسمی را منحصراً در اختیار دارد و وانمود می‌کند که سخنگوی کل جامعه است، که در واقعیت شاید بیش از ۵ تا ۱۰ درصد جامعه ایرانی را نمایندگی نکند. اکثریت مردم ایران مواضعی کاملاً مغایر با این جریان دارند، اما هیچ‌گاه مجالی در صداوسیما برای بیان نظرات خود نیافته‌اند. در این میان، رئیس‌جمهور و سایر اعضای شورای عالی امنیت ملی با شجاعت و مسئولیت‌پذیری، بار این مذاکرات ۶۰ روزه را به دوش کشیده‌اند تا قفل تحریم‌ها و مشکلات اقتصادی را تا حد میسر باز کنند.عجیب است که درست در آستانه مذاکراتی حیاتی، به جای حمایت همه‌جانبه و تزریق پشتوانه ملی و انسجام اجتماعی به تیم دیپلماتیک، عده‌ای از داخل پشت آن‌ها را خالی می‌کنند. این جریان با ایجاد شبهه، حاشیه‌سازی و فضاسازی‌های کاذب، آن هم به اسم دفاع از نظام و انقلاب، در زمین دشمن بازی می‌کند.حقیقت آن است که تندروهای داخلی و افراطیون تل‌آویو در یک نقطه به هم می‌رسند؛ هر دو طرف خواهان شکست تفاهم و بازگشت به ساحت جنگ و درگیری هستند. اسرائیل خود را بازنده بزرگ این تفاهم می‌داند و تندروهای داخلی نیز هم‌راستا با آن‌ها حرکت می‌کنند. استمرار این رفتارهای خودسرانه و حاشیه‌سازی‌ها، بدون شک کشور را با مشکلات عدیده‌ای مواجه کرده و ایران را به دام مهلکه‌ای جدید خواهد انداخت؛ مسئله‌ای که هوشیاری همه جانبه نهادهای نظارتی و حاکمیتی را می‌طلبد.