رویایی که در شمشیربازی دیگر وجود ندارد

ابوالفضل بورقی/ورزش شمشیربازی یکی از رشته هایی بود که طول 20 سال گذشته تلاشهای بسیار زیادی برای آن انجام شد که سری در سرهای قدرت های جهان درآورد و افتخاری برای کشور عزیزمان شد اما به نظر می رسد در طول سه سال گذشته با تغییر رئیس فدراسیون و با تصمیمات پرانتقاد، روز به روز جایگاه تیم های ملی خودمان را از دست دادیم، به گونه ای که از رنگینگ پنجم به 30 دنیا سقوط آزاد کردیم و در آسیا نیز که در مرحله عبور از کره جنوبی بودیم که رنک اول جهان را نیز داشت الان متاسفانه در جایگاه نهم قرار داریم.
شمشیربازی به گونه ای قبلا می درخشید که رویای کسب مدال در المپیک را در سر می‌پروراند و دو بار در یک قدمی این مهم رسید اما متاسفانه با تصمیمات غیر کارشناسی و تخصصی از سوی این فدراسیون باعث شده کسب جایگاه در المپیک که هیچ، باید تلاش کنیم در مسابقات جهانی در بخش انفرادی از جدول 64 و تیمی از جدول 16 عبور کنیم که بسیار دردناک و حسرت آور است.
به نظر اکثریت کارشناسان این رشته، شمشیربازی در طول این سالها نتوانسته مدیریت صحیحی را بر این جامعه اعمال کند و علاوه بر حذف نفرات متخصص و کارشناس از کسانی در بدنه این فدراسیون استفاده شده است که هیچگونه تخصصی در این رشته ندارند و در بحث تیم های ملی نیز از مربیانی استفاده شده که رزومه کاری بسیار ضعیف داشته و باعث شده که این نتایج نزولی برای این رشته پرمخاطب بوجود آید.
اتفاقات عجیب و غریب در فدراسیون شمشیربازی کم نیستند که سالها کارشناسان و دلسوزان این رشته متذکر شدند، اما نکته عجیب‌تر این است که وزارت ورزش و جوانان و کمیته ملی المپیک چگونه وضعیت این فدراسیون را تحت نظارت دارد که شاهد این همه چالش در طول این مدت هستیم؟ از ماجرای اعزام پسر رئیس فدراسیون به مسابقات مختلف گرفته که فقط ناکامی به بار آمده تا حضور اقوام و نزدیکان رئیس فدراسیون در ساختار شمشیربازی که بارها مورد نقد قرار گرفته است!
تیم های ملی شمشیربازی ایران در سه اسلحه در حالی دو دهه درخشان را پشت سر گذاشت که ورزشکارانی چون جواد و محمد رضایی، علی یعقوبیان، مجتبی عابدینی، علی پاکدامن، محمد رهبری، فرزاد باهر ارسباران و محمد فتوحی در آن عضویت داشتند. این در حالی است که شمشیربازی فقط به اسلحه سابر خلاصه نمی‌شد و این رشته المپیکی دو اسلحه فلوره و اپه هم در بازیهای آسیایی و بین المللی صاحب مدال بودند. اما اسلحه سابر ویترین این رشته بود که افتخاری بزرگ در جهان دست و پا کرده بود که همه این ها با عدم توجه به هشدارها از بین رفت و نابود شد.
اینکه تیم ملی نیاز به تغییر نسل داشت دارد نکته درستی است علی رغم انتقاد کارشناسان اتفاقی که با بدسلیقگی رخ داده و نفرات جوان بدون اینکه حضور در کنار نفرات باتجربه‌تر را تجربه کنند، به یک باره ملی‌پوش شدند که حتی در در بحث انتخاب مربیان نیز بسیار بد عمل شد و ورزشکارانی که تازه از جرگه رقابت جداشده بودند به این مهم نائل شدند و الان ضرر آن مشخص شد. حتی در بحث جوانگرایی نیز شایسته سالاری اصلا در این فدراسیون جایگاهی ندارد و پس از کنار گذاشته نفرات خبره و کارکشته با دلایل مختلف پسر رئیس فدراسیون پای ثابت سفرهای تیم ملی است.
دیگر تصمیمات اعجاب انگیز که مدام رئیس فدراسیون در مصاحبه های خود عنوان می کند که با حمایت شخص وزیر اعمال شده اعزام تیم ملی اسلحه سابر در کمپ بلند مدت فرانسه زیر نظر کریستین بائو است که زمان زیادی این مربی در طول این مدت در فرانسه نبوده و تیم زیر نظر محمد رهبری تمرین میکرده است خوب بهتر نبود در این شرایط اقتصادی و یورو ۲۲۰ هزار تومانی در تهران تمرین می کردند و حیرت انگیزتر اینکه ورزشکاری که در این اردو خارج از کشور نبوده به مسابقات گرند پری کره جنوبی اعزام شده و این هم جای تعجب دارد که باید مسئولان وزارت پاسخگو باشند.
یکی دیگر از وظایف فدراسیون ایجاد حمایت، موج نشاط و انگیزه در بین ورزشکاران و مربیان است که در این آزمون نیز مردود شده است، به گونه ای که خیلی از ورزشکاران و مربیان نخبه و شاخص فعالیت خود را از این جامعه نه چندان بزرگ متوقف نمودند و این موضوع بدیل نبود برنامه و چرخه انتخابی موثر و نبود شایسته سالاری رخ داده است و این فدراسیون نتوانسته سرمایه های خود را حتی نفراتی که در عرصه بین المللی افتخار آفرین بوده اند را حفظ و نگهداری کند.
در پایان پرسشی که اینجا مطرح می‌شود، اینکه آیا نتایج حال حاضر شمشیربازی ایران که نشان داده بود کسب مدال در بازی‌های آسیایی را مثل آب خوردن بلد بود یا پتانسیل مدال آوری در المپیک را داشت، آیا مورد تایید وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک که به گفته خودشان عملکرد فدراسیون‌ها را به دقت بررسی و نقد می‌کند، می باشد و آیا در طول این سه سال موارد را مورد بررسی و مطالعه قرار داده اند؟ و برای آینده این رشته المپیکی پرمدال چه فکری کرده اند؟