حرف حق

کمال الدین پیرموذن/سرزمین بلاکشیده ایران که به نظر می رسد ما نفرین شدگان تاریخ هستیم و با فرافکنی های صاحب منصبان مراکز تصمیم گیری و سیاست گذاری ها و اظهارات دل آزار و نسنجیده وکلا، همچنین جناب غضنفری نماینده مجلس صداقتی تهران، که مخالفت پزشکیان با عفاف و حجاب را موجب کم شدن باران انگاشته و کمتر گناه کردن ملت را راهکار تأمین آب کشور و پائین شمرده، روز به روز زندگی سخت و زجر آور برایمان مهیا کرده اند و استعدادها و منابع کشور هرگز با این دیدگاه های سلیقه ای و منسوخ به سمت تولید و راه حل های دانایی محور و راهکار های عالمانه کارساز هدایت نخواهد شد و عقب ماندگی تحمیلی مصیبت بار بر هم وطنان نازنین و ایران رشید رقم خواهد خورد.
گسترش تبعیض و امتیاز گروهی و ویژه خواری و اختلاس گری فردی، مادر فساد و تباهی هم آغوش شدند. شتاب در کاهش اقتدار و بی اعتمادی ملی و فروپاشی قدرت محصول آن است، به همین دلیل تاریخی- اجتماعی است که پیشوایان ما مسلمانان گفته اند که: ” قدرت و حاکمیت با کفر، قابل دوام و بقاست ولی با ظلم گسترده اجتماعی، هرگز”
حاکمیت بایستی حقوق عموم آحاد، ضعیف و قوی ملت و شهروندان را پاس دارد. نبی اکرم تأکید دارند: ” خداوند هرگز جامعه ای که در آن بتوان حق ضعیف را از قوی، بدون لکنت زبان و سختی گرفت، تقدیس نمی کند.”
اگر رئیس جمهور و مجلس به بحران اقتصادی مملکت نیندیشند، بیشترین ضربه و لطمه را از همین منفذ خواهند دید. این فشارهای بی سابقه و بی نظیر اقتصادی که بر مردم متوسط به پایین وارد می شود و طبقه متوسط را در جامعه رفته رفته منحل می سازد، اکثریت عظیمی را به طبقه گسترده قوا و معدودی انگشت شمار را به محفل اغنیا می راند و جامعه را دوقطبی و مستعد انواع بیماری ها و مفاسد اخلاقی و اجتماعی و شورش و طغیان و جنگ می سازد که برای گرگ هایی که در کمین ایران قوی نشسته اند خوشایند است. عدالت اجتماعی و نظارت و تجمیع مستمر علی وار و دانایی محور را بایستی در بطن عموم جریانات موجود و اراده کشور حاضر دید.