نقشی را به اجبار نخواهم پذیرفت

ایرج راد بازیگر تئاتر:
بازیگر تئاتر «شب روی سنگ‌فرش خیس» گفت: هر کار و نقشی را که انتخاب کردم، از روی اجبار نبوده است؛ آن را با علاقه پذیرفته‌ام، اگر نقشی زمانی ضعیف اجرا شد، تقصیر دیگران نبوده است؛ زیرا این من بوده‌ام که آن انتخاب را با عقل، منطق و درایت خود انجام داده‌ام.
به گزارش ایرنا، ایرج راد در آیین رونمایی و نقد و بررسی کتاب «همیشه ناصرالدین شاه» گفت‌ و گوی بیژن شکرریز با این هنرمند ضمن قدردانی از حضور مخاطبان و عذرخواهی بابت تعطیلی تمرین تئاتر هنرمندان؛ بهروز غریب‌پور و حمیدرضا نعیمی برای حضور در این برنامه اظهار کرد: از آنان خواهش کردم که تمرین‌هایشان را تعطیل نکنند؛ چون همین که مشغول تمرین و کار تئاتر هستند، برایم ارزشمند است اما لطف و محبت کردند و آمدند.
وی گفت: در این کتاب تلاش کردم همه‌ چیز را با صداقت کامل بیان کنم، هر کار و نقشی را که انتخاب کردم، از روی اجبار نبوده است؛ آن اثر را خوانده‌ام، دوست داشته‌ام و با علاقه پذیرفته‌ام که با آن گروه و آن افراد همکاری کنم. اگر نقشی زمانی ضعیف اجرا شد، تقصیر دیگران نبوده است؛ زیرا این من بوده‌ام که آن انتخاب را با عقل، منطق و درایت خود انجام داده‌ام. بنابراین از همه همکارانم سپاسگزارم.
راد افزود: گفت و گوی بیژن شکرریز برای تالیف کتاب «همیشه ناصرالدین شاه» حدود یک سال طول کشید. همه لحظات این گفت‌وگوها برایم جذاب و جالب بود. زمانی که پیشنهاد این کار به من داده شد، حدود یک سال و نیم تا رسیدن من به هشتاد سالگی باقی مانده بود. آقای شکرریز گفت که می‌خواهد رونمایی کتاب همزمان با تولد هشتاد سالگی من برگزار شود. تقریباً یک ماه پیش از آن زمان، گفت‌وگوها و متن کتاب به پایان رسیده بود اما به دلایل مختلف، از جمله روند دریافت مجوز و چاپ، کار متوقف ماند و انتشار آن به تأخیر افتاد.
این بازیگر پیشکسوت سینما، تئاتر و تلویزیون بیان کرد: از آقای شکریز خواهش کردم که متن را یک‌ بار دیگر در اختیارم بگذارد تا بخش‌هایی را که احساس می‌کردم تکراری است، اصلاح کنم. او متن را داد. من هم تلاش کردم تکرارها را برطرف کنم و نسخه را بازگرداندم اما پس از آن، فاصله‌ای طولانی ایجاد شد تا زمانی که دوباره متن برای اخذ مجوز و چاپ ارسال شد. در آن زمان باز هم درخواست کردم یک‌ بار دیگر کتاب را بخوانم اما متأسفانه این امکان تا پیش از چاپ فراهم نشد. کتاب حدود ۶ روز پیش به دست من رسید و آن زمان توانستم آن را بخوانم. اشکالات جزیی در کتاب وجود دارد که اگر فرصت بازخوانی نهایی فراهم می‌شد، می‌توانست اصلاح شود اما متأسفانه این فرصت پیش نیامد.
وی گفت: آقای شکرریز با صراحت فراوان درباره مسائل مختلف حرف می‌زند. گاهی هم اظهارنظرهایش تند است اما در بسیاری موارد بجا و درست است. به طور معمول سعی می‌کنم از اظهارنظرهای تند پرهیز کنم اما او با صراحت کامل حرفش را می‌زند و اگر لازم بداند حتی نام افراد را هم می‌آورد؛ کاری که من معمولاً انجام نمی‌دهم. به همین دلیل، کتاب بسیار صریح و روراست شده است. چیزی در آن پنهان نشده حتی در مواردی که به نقد خودمان مربوط می‌شود. در بخش‌های مختلف کتاب، از خودم انتقاد کرده‌ام و در برخی موارد نیز آقای شکرریز نکاتی انتقادی را مطرح کرده‌ که من هم پاسخ داده‌ام و تأیید کرده‌ام که چنین مسائلی وجود داشته است. راد ضمن قدردانی از نویسنده و ناشر کتاب «همیشه ناصرالدین شاه» افزود: همه می‌دانند که خریدن و هزینه کردن برای آثار فرهنگی بسیار اهمیت دارد؛ زیرا این آثار بخشی از تاریخ این سرزمین هستند؛ تاریخی که گاهی کمتر به آن توجه می‌شود اما می‌تواند تأثیرگذار و آموزنده باشد.
بازیگر مجموعه تلویزیونی «در پناه تو» با اشاره به زندگی شخصی خود اظهار کرد: حدود پنج سال است که رفیق شفیقی دارم که همیشه همراه، یار و کمک‌کننده‌ام بوده است. بسیاری از دوستان می‌بینند که در تئاترها، جلسات و برنامه‌های مختلف، او همراه من است و شاید برای برخی این همراهی کمی تعجب‌برانگیز باشد؛ مریم همسرم لیسانس فرهنگ و هنر و فوق‌لیسانس مطالعات فرهنگی دارد. بنابراین من فقط یک همراه ندارم؛ یک رفیق و هم‌صحبت دارم. وقتی باهم به تئاتر می‌رویم، پس از اجرا درباره نمایش حرف می‌زنیم، بحث می‌کنیم، گفت‌وگو می‌کنیم و گاهی هم باهم اختلاف‌نظر پیدا می‌کنیم. وی گفت: مریم در این پنج سال، باعث شده که من دیگر زندگی تنهایی نداشته باشم حتی در خانه، درباره کارهای ساده‌ای مثل جارو کشیدن هم گاهی نوعی مدیریت و تقسیم کار داریم؛ من هم جارو می‌کشم. این زندگی آرام و همراهی صمیمانه، در این سن برایم بسیار آرامش‌بخش است و موهبتی است که نصیبم شده؛ برای همین، از او نیز صمیمانه تشکر می‌کنم.
خود را انسان خیلی مهمی نمی‌دانم
بازیگر فیلم «شمعی در باد» افزود: واقعاً خودم را انسان خیلی مهمی نمی‌دانم. بارها فکر می‌کنم که چه بوده‌ام، چه هستم و چه

ستوده نژاد, [30/05/1405 19:12]
می‌توانستم باشم. گاهی به این فکر می‌کنم که زمان‌های بسیاری را از دست داده‌ام؛ چیزهای زیادی بوده که ای‌ کاش می‌آموختم اما فرصت یا توان آن را نداشته‌ام. کارهای بسیاری هم می‌توانستم انجام دهم که به دلایل مختلف انجام ندادم.
راد بیان کرد: همیشه این سخن در ذهن من هست که عمر آدمی کوتاه است؛ تا بخواهد تجربه‌ای بیاموزد، زمان می‌گذرد و تازه وقتی تجربه آموخت، باید آن را به کار بگیرد. گاهی با خودم می‌گویم اگر یک‌ بار دیگر به دنیا می‌آمدم، شاید تازه می‌دانستم چه باید بکنم، چگونه باید زندگی کنم و چه کارهایی از دستم برمی‌آید.
دلایل تاسیس خانه تئاتر
عضو هیات موسس خانه تئاتر درباره تاسیس این نهاد گفت: در کتاب «همیشه ناصرالدین شاه» هم صریحاً گفته‌ام که انگیزه من برای ساختن ساختمان خانه تئاتر، دو دلیل اصلی داشت؛ نخست، قراردادی بود که شهرداری با ما بسته بود؛ قراردادی از نوع «عاریه». وقتی پرسیدم قرارداد عاریه یعنی چه، گفتند یعنی هر لحظه ممکن است شما را از اینجا بیرون کنند. این موضوع به من بسیار برخورد و احساس کردم باید جایی ساخته شود که خانه تئاتر بتواند با امنیت و ثبات در آن فعالیت کند. وی افزود: دلیل دوم، بهروز غریب‌پور بود. او برای من الگوی سازندگی بود. او کشتارگاه را به فرهنگسرا تبدیل کرد، خانه هنرمندان ایران را ساخت و مجموعه‌های فرهنگی مختلفی را شکل داد. من واقعاً این نگاه ساختن و ایجاد کردن را از بهروز غریب‌پور یاد گرفتم. راد بیان کرد: خوشحالم که بگویم هنگام خرید آن ساختمان مخروبه‌ای که شاید بیش از ۹۰ سال عمر داشت، باز هم بهروز غریب‌پور بود که مرا تشویق کرد و گفت که این ساختمان خوب است؛ بخریدش. در نهایت، من و بهروز غریب‌پور به نام موسسه فرهنگی‌ـ هنری خانه تئاتر، پای سند خرید آن ساختمان را امضا کردیم؛ ساختمانی که بعدها به خانه تئاتر تبدیل شد.