یلدا را با خانواده، در خانه و بدون تجملات جشن بگیریم

آیا دگرگونی در اصول و ارزشها و دور شدن از اصالت و چرایی آداب و رسوم مناسبات مراسم ها حتی نیایش و جشنها را حس کرده اید؟ این در شرایطی است که ایران در حال رنسانس یا نوزایی و بازگشت به خویشتن می باشد.
راستی اندیشیده اید فلسفه و چرایی جشنهای باستانی و ملی و گذاشتن بنای رسم ها چه بوده است؟ آیا جشنها و مراسم ها جز برای یاد یکدیگر و باهم بودن خانوادگی و جز نیایش یزدان پاک بخاطر بخشش‌ها و مهربانی ها و شادی همگانی بدون لحاظ  تفاوت‌های طبقاتی و پشت در گذاشتن غم‌ها و کدورتهاست؟
جایی که دارایان و توانمندان خانواده، دست ناتوانها را گرفته برسر یک سفره بنشینند، باهم بگویند و بخندند وخدا را برای همه داده ها و نداده ها بستایند. شب یلدا در راه است و سده و چهارشنبه سوری و نوروز و سفره هفت سین هم  بزودی می رسد ولی باید نگران استحاله، وارونگی و از اصل دورشدن و افتادن در زرق و برق تبلیغات بود! مگر شب چله، شب دورهمی خانوادگی زیر سایه بزرگترها و گذراندن شبی با حافظ و شاهنامه و اگر دست بدهد، دست افشانی نمودن نیست؟ ولی بیایید وارونگی ها را ببینیم: این روزها رستوران ها و کافه ها برای برپایی مجالس شب یلدا تبلیغ می کنند و با هزاران ترفند از شهروندان می خواهند شب یلدا را بیرون از خانه و دور از دیگر اقوام بگذرانند،  پس چشم و دل بزرگترها که بر در انتظار است تا شب یلدا میزبان دخترها و پسرها و نوه ها و عروس و دامادها باشند، چه می شود! معضل دیگر انتقال حس بی پولی و نداری به بی بضاعت هاست که احتمالا فرزندانشان زیر فشار تبلیغات رنگارنگ رستوران ها خواهان برگزاری شب یلدایی متفاوت و تجملاتی هستند! از فقر بدتر احساس حقارت است. اگر دست‌ها باز بود و دلها بازتر! نوش‌جان؛ خدا بیشتر بدهد اما لطفا خوشی ها و تجملات‌تان را به رخ نکشید. اینستاگرام آلبوم خانوادگی نیست که خوشبختی و سفره‌های رنگارنگ‌ تان یا توانایی حضور در گرانترین و لاکچریترین مکان را به اشتراک بگذارید. همین‌جا، پشت همین صفحه‌ها، پدری هست که شرمنده‌ی خانه و بچه‌ هایش می شود. طفلی هست که با دیدن میزهای آن‌چنانی، آه می‌کشد. شاید نگاهش به پدر و مادرش عوض و آغازی بر پایان خانواده ای باشد.
همان آه، بی‌صدا  داغی بر دل می گذارد.
گرانی و تبعیض و گسل نظام طبقاتی در این شبها غوغا می کند. دیگر امیدی به بالا نشینان نیست که علنا گفتند بیچاره اند.
گروهی هم که دارایی های خود را در شب عروسی هایشان و سیسمونی خریدن ها و سفر های یواشکی به خارج نمایش داده؛آپارتمانها و کاخ ویلاهایی که حسرت خانواده سلطنتی سابق شده است را هم خواسته و ناخواسته به رخ می کشند. یعنی درد شما را نمی فهیم خود دانید و خودتان! اصلا به ما چه که مردم بدبخت و فلاکت زده اند!
حالا که خیلی از بالایی ها به فکر مردم نیستند، پس ما مردم باید دست کم هوای هم را داشته باشیم که هوا بس ناجوانمردانه سرد و سرها در گریبان خودخواهی است و حتی سلامت را پاسخ نمی گویند! دیگر از ترس بوییدن دهان گذشته که مبادا از عشق گفته باشی!
پس بیایید تا خود قدر یکدیگر بدانیم. یلدا را از نو معنی کنیم که یلدا یعنی دور هم بودن. پس بگذارید خانواده ها کنار هم باشند و لطفا با نمایش خوشی ها، نمک بر زخم نپاشید.
به یزدان سوگند و به ایران قسم یلدا مسابقه‌ چشم‌ و هم‌ چشمی و رستوان بازی و سفره آرایی نیست. شب دورهمی و همیاری دارا و ندار کنار هم و با پدر بزرگ و مادربزرگ ها در دنیای واقعی بدون تجمل و خودآرایی و نمایش است.