زندگی کارگران زیر سایه بحران های معیشتی

منوچهر سیفی فعال کارگری با اشاره به مشکلات کارگران در گفت وگو با«بشارت نو» مطرح کرد:
احسان انصاری/ادامه وضعیت نه جنگ نه صلح باعث چالش های جدی در وضعیت زندگی کارگران شده و در حالی که چشم انداز روشن اقتصادی برای کشور مشخص نیست مشکلات کارگران در زمینه های مختلف روز به روز عمیق ترمی شود.«بشارت نو» برای تحلیل و بررسی مهم ترین چالش های زندگی کارگران در شرایط کنونی با منوچهر سیفی فعال کارگری گفت وگو کرده که در ادامه می خوانید.

 زندگی کارگران پس از جنگ در چه شرایطی قرار دارد؟
بازار مسکن و ساخت‌وساز ایران در ماه‌های اخیر با رکودی عمیق و بی‌سابقه مواجه شده است. افزایش سرسام‌آور قیمت مصالح ساختمانی از یک سو و کاهش شدید حجم پروژه‌های عمرانی از سوی دیگر، معیشت قشر آسیب‌پذیر کارگران ساختمانی و شاغلان فصلی را با بحرانی تمام‌عیار روبه‌رو کرده است.وضعیت امروز بازار، یک «رکود اقتصادی» ساده نیست، بلکه بحرانی تمام‌عیار برای کسانی است که با عرق جبین و قدرت بدنی، ستون‌های این شهر را می‌سازند. در محله‌های مختلف تهران، چهره‌های خسته و چشم‌های ناامیدی می‌بینم که نه تنها از آینده پروژه‌های ساختمانی، بلکه از فردا و نان شب خود هراسانند.

فکر می کنید این وضعیت تا چه زمانی ادامه خواهد داشت؟
هنوز چشم انداز روشنی درباره آینده اقتصادی کشور وجود ندارد.با این وجود آنچه مشخص است این است که اگر همین وضعیت ادامه داشته باشد و راه حل اساسی برای این وضعیت پیدا نشود بحران معیشتی کارگران عمیق تر خواهد شد.کارگران جز اقشار آسیب پذیر جامعه به شمارمی روند و به همین دلیل در بحران ها بافشارهای بیشتری مواجه می شوند. امروز شکاف عمیقی میان کارگر و امنیت اقتصادی پدید آمده است. کسب‌وکارهای کوچک و متوسط که زمانی موتور محرکه اقتصاد بودند، اکنون درجا می‌زنند. این رکود وقتی به محله‌های کارگری و کارگاه‌های ساختمانی می‌رسد، معنایی جز گرسنگی، بی‌ثباتی و اضطراب ندارد.

نداشتن چشم انداز روشن اقتصادی چه پیامدهای اقتصادی خواهد داشت؟
به هر حال زندگی کارگران و اقشار مختلف مردم نیازمند برنامه ریزی است و تا زمانی که کشور در شرایط نه جنگ نه صلح باشد و پایداری اقتصادی شکل نگیرد فشارها به زندگی اقتصادی کارگران وجود خواهد داشت و در آینده تشدید نیز خواهد شد.کارگر ساختمانی امروز با چالش «شاغل بودنِ بی‌ثبات» دست و پنجه نرم می‌کند. شاغلان فصلی از این پروژه به آن پروژه می‌دوند، بدون آنکه بدانند هفته آینده دستشان به کار می‌رسد یا خیر.پس از ماه‌ها تلاش جمعی از افراد دلسوز، سرانجام کارگروه ساماندهی مشاغل فصلی تشکیل شده است. چشم امید همه ما به این کارگروه است. اکنون وقت آن رسیده که این امید به ناامیدی تبدیل نشود. باید این فرصت را غنیمت شمرد و نگذاشت کارگروه فقط در حد یک اسم باقی بماند.

این کارگروه به چه اندازه می تواند در حل مشکلات کارگران موثر باشد؟
راه چاره در دعا و آه نیست، بلکه در اتحاد و سازماندهی است. ما نمی‌توانیم اجازه دهیم کارگر تنها و بی‌دفاع در برابر طوفان‌های اقتصادی باقی بماند.
تشکیل تعاونی و کارگروه ساماندهی مشاغل فصلی، یک سپر دفاعی است. با ایجاد این ساختارها می‌توان قدرت چانه‌زنی کارگران را بالا برد، امنیت شغلی را به پایداری نزدیک کرد و از طریق همکاری جمعی، بخشی از سود پروژه‌ها را به جیب کارگر بازگرداند.
دولت نیز می‌تواند در قالب حمایت از خُرده‌کسب‌وکارها، اقدامات فوری زیر را انجام دهد.
نخست اینکه به سازمان تأمین اجتماعی ابلاغ کند که برای سه ماه، بیمه کارگران ساختمانی فعال (حتی بدون دریافت حق بیمه) برقرار باشد و پرداخت حق بیمه به ماه‌های بعد موکول شود.و دوم اینکه به بانک‌ها دستور دهد اقساط معوقه سه‌ماهه را به ماه‌های دیگر منتقل کنند، مشابه رویه‌ای که پیش از این در مقاطعی اجرا شده بود.
این اقدامات ساده، می‌تواند نفس‌گیری دوباره به اقتصاد خانواده‌های کارگری ببخشد.