سکوت در برابر ترور، مرزبندی با خشونت را تضعیف می‌کند               

مرتضی سیمیاری/سیستان و بلوچستان به دلیل شرایط خاص اجتماعی و ادراکی،  نیازمند حساسیت و مسئولیت‌پذیری بیشتر چهره‌های دینی و اجتماعی است. در  چنین شرایطی، دشمنان و گروه‌های تروریستی تلاش می‌کنند با بهره‌برداری از  مسائل اجتماعی، بر دامنه اختلافات بیفزایند و از مطالبات و مسائل اجتماعی  برای ایجاد ناامنی سوءاستفاده کنند. هرگاه اظهارنظرهای نسنجیده به تشدید دوقطبی‌های اجتماعی منجر شود، این امکان وجود  دارد که یک مسئله اجتماعی از مسیر طبیعی خود خارج شده و به بستری برای  سوءاستفاده جریان‌های خشونت‌طلب تبدیل شود. از این منظر، مواضع چهره‌های  اثرگذار باید به تقویت همبستگی اجتماعی و افزایش ظرفیت‌های امنیتی استان و  کشور کمک کند، نه اینکه زمینه بهره‌برداری گروه‌های تروریستی را فراهم  آورد.  انتظار از چهره‌های دینی و اجتماعی، به‌ویژه افرادی که از نفوذ عمومی برخوردارند، این است که در مواجهه با تروریسم موضعی  روشن، مسئولانه و بدون ابهام اتخاذ کنند. محکومیت صریح خشونت و دفاع از امنیت مردم، موضوعی فراتر از اختلاف‌نظرهای سیاسی و اجتماعی است و باید  به‌عنوان یک مسئولیت عمومی مورد توجه قرار گیرد.  وقتی افرادی از جامعه دینی در برابر اقدامات  خشونت‌آمیز و شهادت اشخاص موضع‌گیری می‌کنند، انتظار می‌رود سایر چهره‌های  دینی نیز نسبت به چنین حوادثی واکنش نشان دهند. سکوت در برابر ترور، به‌خودی‌خود لزوماً به معنای تأیید آن نیست، اما در فضای اجتماعی شکننده  می‌تواند به ابهام در مواضع، تضعیف مرزبندی با خشونت و عادی‌شدن تدریجی  اقدامات تروریستی منجر شود.  مقابله با تروریسم صرفاً یک  مأموریت انتظامی و امنیتی نیست؛ بلکه به شکل‌گیری اجماع اجتماعی علیه خشونت نیز نیاز دارد. گروه‌های تروریستی برای تداوم فعالیت خود، علاوه بر ابزارهای عملیاتی، از بسترهای ادراکی و شکاف‌های اجتماعی هم بهره می‌برند.  از همین رو، هرگونه ابهام در مرزبندی با تروریسم می‌تواند به این گروه‌ها  برای پیشبرد اهدافشان فرصت بدهد. اگر چهره‌های دینی منطقه  بتوانند با موضع‌گیری صریح در برابر ترور، از تشدید دوقطبی‌ها جلوگیری کنند و مطالبات مردم را از اقدامات خشونت‌آمیز جدا نگه دارند، ظرفیت اجتماعی مهمی برای مقابله با ناامنی شکل خواهد گرفت. این مسئولیت به یک فرد محدود نیست و همه شخصیت‌های اثرگذار باید در مسیر حفظ امنیت مردم و جلوگیری از  گسترش خشونت نقش‌آفرینی کنند.  مسئله اصلی این است که تروریسم نباید به رفتاری عادی در فضای عمومی تبدیل شود و هیچ مطالبه یا اختلاف‌نظری نیز نباید دستاویزی  برای توجیه خشونت قرار گیرد. موضع‌گیری شفاف علیه ترور، دفاع از جان  شهروندان و پرهیز از دامن‌زدن به شکاف‌های اجتماعی، از ضرورت‌های حفظ ثبات و  امنیت پایدار در سیستان و بلوچستان و کل منطقه است.