مدیران کل صاحب رسالت

محمدعلی وزیری/تقویم جهانی پانزدهم خردادرا روز جهانی محیط زیست نامگذاری کرده است
درایران علاوه برآن از شانزده تا بیست و دوم خرداد هفته ملی محیط زیست قرارداده شده است تانگاه ها را متوجه این امرخطیر‌و موهبت الهی درمعرض خطرنابودی کنند.
گرچه ایرانیان ازدیرباز تاریخ پرچمدارحفظ ؛ حرمتداری ؛ و استفاده بهینه از آب؛ باد ؛خاک وآتش بوده درختکاری را فریضه دینی دانسته آلودن ؛اسراف ونابودی هرکدام را نکوهش و گناه محسوب کرده اند.
روزو هفته محیط زیست فرصت می دهد چشم ها را به تخریب و گوش‌ها را به آژیر خطر نابودی محیط زیست تیزتر کنند.
فاجعه ای که منحصر به مکان جغرافیایی خاصی نیست بلکه با انقلاب صنعتی؛ جنگ جهانی علیه محیط زیست برپاشده است .
طبیعت؛ درستیز بی امان بین محیط زیست با توسعه و پیشرفت صنعتی ؛ کشاورزی؛ شهرسازی؛ مسکن و…؛ گرفتار بلایای مهلکی شده که نه تنها جهان امروز را تهدید می کند بلکه نابودی را به نسل بعد منتقل کرده به آنها نیستی هدیه می کند
بااین حال جای تعجب دارد وقتی واقفیم که در میان مدیران کل ادارات و نهادها وریاست سازمان‌ها بعضی از آنها علاوه بر مسئولیت صاحب رسالت هم هستند ولی در اولویت نیستند.مدیران کل مرتبط با آگاهی ؛دانایی؛تربیت وآنانکه حافظان نعمتهای خدادادی و میراث های نیاکان هستنداززمره مدیران صاحب رسالت وبااهمیت قرار دارندکه رسالت آنها ارتقا سطح دانش فرهنگ ؛تعمیق آداب وسنن عمومی و پاسداری از میراث‌های نیاکان؛ حفظ و نگهداری از محیط زیست می باشد آنان نعمتهای الهی و میراث پیشینیان را حفظ کرده برآن افزوده به دیگر صاحبانشان یعنی نسل بعد منتقل می کنند.امابا تعجب وتأسف درهنگامه مبارزه با هجمه بی رحمانه و
شتابان توسعه؛ پیشرفت ؛تولید ثروت به آنها؛ این مدیران بی پناه ترین وکم بضاعت ترین مدیران از لحاظ تخصیص بودجه بوده هیچگاه مورد دغدغه جدی و اولویت دار نبوده اند به نحوی دورزده شده یا مجبور به چشم فروبستن از وظایفشان می شوند.
شوربختانه بحران واضظرار یا لزوم توسعه؛ غنا ورفاه استانها؛ بهانه خارج از گود کردن این ادارات هم می شود
غافل از آنکه آسیب وفنا به حوزه تحت مدیریت آنها به هر صورت جبران ناپذیر است وآسیب ونابودی وبی بهرگی ها را به نسل بعد هم وارد می کندو به نقطه خاص محدود نمی شود.