اگر قوه قضائیه نداشتیم!!!

محمد علی وزیری/هیچ فکر کردید چه کسی باید از حق قوه قضائیه دفاع کند؟
طنز نیست جدی می گویم
فهرست وار مواردی را ذکر می کنم که دادگستری بار تساهل وتسامح یا شیطنت آزمندان ونفوذی ها را کشیده تا جامعه آرام گیرد
وقتی هزاران میلیارد بودجه تبلیغ وتبیین به نهادها و افرادی می دهند ولی موفق نمی شوند زیرا روشهای انها منسوخ وبراساس متکلم وحده است همچنین ابزار وروش‌ها شان کهنه و قدیمی غیرجذاب به دوراز علم و هنر و ظرافت رسانه به روز است واضح است که نمی توانند فرهنگی را جا بیاندازند
یا از تهاجم فرهنگی بیگانه جلوگیری کند گفتمان سازی کرده دستاوردها و هدف‌گذاری ها را بیان کنند ولی علیرغم تجربه شکست خورده باز برای بار چندم اقدام کرده ومی کنند وموفق نمی شوند به جای اینکه بنشینند واشتباهات را رفع کنندفریاد شان بلند می کنند:
آقای دادستان کجایید؟ انقلاب ودین برباد رفت.
چراقوه قضاییه برخورد نمی کند؟
وقتی میلیارد میلیاردها کلاهبرداری شده قرض به جاگذارده و اختلاسگران فرار می کنند؛ به جای آنکه راه دزدی واختلاس ببندند و ناظران بانک مرکزی و دستگاه ناظر بر تخلفات اقتصادی که تساهل وتسامح نموده عزل و بازخواست شوند با شیطنت مردم را به لشکری کشی خیابانی دعوت کرده به دادگستری ها حواله می دهند تا دولت از واهمه ترک فعل از جیب خود ملت دزدزده یا ریختن پول بی پشتوانه یا ذخیره پولی بانک مرکزی جبران کند؛ این ها ترک فعل و ظلم به مردم نیست؟
سرانجام هم انبوهی پرونده مفسدان اقتصادی برمیز قضات فشار می آورد چه رسد به ذهن آنها!
وقتی با بی تدبیری ساده لوحانه مدیران یا خرابکاری نفوذی ها و ایادی اجانب و شیفتگان روس و چین به لجاجت آمریکا و غرب؛ پروژه ای شکست می خورد یا هنر و دانش دیپلماسی را با جهل و توهم می آمیزند بدوم شناخت از تعاملات بین المللی و رسوم دادن و ستاندن های رایج در دیپلماسی؛ خسارت‌های سنگین بر نظام وملت تحمیل می کنند و به جای برخورد با مقصران؛ از دادستانها با فریاد وفشار می خواهند زبان افشاکننده و گوینده ببرد وقلم نویسنده بشکند تا سخنی از این تخلف وضرر به میان نیاید….
نزد این جماعت آنقدر شان والای کرسی “داد؛ ستانی” پایین است که می خواهند با یک کار هنری مثل برگزاری کنسرت یا تئاتر یا چند خط نوشته برخورد کند
آنقدر پرونده برروی پرونده گذارده شود تا
دستگاه عدالت گستری فرصت نگاه به پرونده تخلفتات آنها نداشته باشد.
متجاوزان به بیت المال به محیط زیست ابنیه و اجناس تاریخی، علم، توسعه، پیشرفت شهر و کارآفرینی و رفاه مردم غوغاسالاری می کنند تا دادگستری علیه مدافعان حق ملت ورود کند و….
آیا این موارد ذکرشده ظلمی نیست که بر دستگاه عدالت وارد شده است؟
ایاخیانت به دستگاه والا مقام دادگری نبوده که بخواهند دستگاه دادپروری و عدالت گستری را سپر بلای خودکرده پشت آن مخفی گردند؟
کار به نظام حاکم و سیستم سیاسی اداره کشورها ندارم ولی وقتی می بینم در آمریکا و اروپا حتی بنگلادش و پاکستان نظر قضایی چند قاضی خبره فصل الخطاب است رئیس جمهور، فرماندهان ارتش ؛ رئیس مجلس و نمایندگان حتی احزاب مختلف؛ سر انقیاد محض و تسلیم بی چون و چرا نسبت به رای صادره فرود می آورند بر این شآن مجمع و نظر قضات عالی حسرت می خورم
زیرا افکار عمومی چنان تربیت شده که قضات دادگاه عالی محبوب و محترمند ولو رای شان را نپسندند زیرا این رای مایه وفاق ملی وحل اختلافات می شود
لذا بدانها غبطه می خورم.ا زخود می پرسم
چرا قوه قضاییه باید جبران کننده ضعف وترک فعل قوا وافراد دیگرباشد؟
به جایگاه والای خود نرسد؟