آغاز باز سازی ملی؛ با صلحِ عزتمندانه، آیندهای مقتدرانه
- شناسه خبر: 22285
- تاریخ و زمان ارسال: 31 خرداد 1405 ساعت 11:46
- منتشرکننده: مدیریت
«بشارت نو» فصل تازه ایران را با پایان جنگ بررسی می کند:
گروه سیاسی/ تاریخ گاهی د ر نقطهای میایستد که اد امه یک مسیر، فقط ویرانی بیشتر به همراه د ارد و تغییر مسیر، نشانه ضعف نیست؛ نشانه عقلانیت است.
امروز، پس از ماهها جنگ، سالها تحریم، ناامنی و التهاب منطقه ایی، ملت ایران د ر آستانه توافقی قرار گرفته است که میتواند نه فقط پایان یک د رگیری نظامی، بلکه آغاز فصلی تازه د ر تاریخ معاصر کشور باشد .
کسانی که هنوز از پشت میزهای امن، مرد م را به اد امه جنگ، تحریم و تقابل د ائمی د عوت میکنند ، باید یک سؤال ساد ه را پاسخ د هند ؛ د ستاورد اد امه جنگ چه بود ؟ آیا قرار بود فرزند ان بیشتری شهید شوند ؟ آیا قرار بود اقتصاد کشور بیشتر تحت فشار قرار گیرد ؟ آیا قرار بود ملت ایران هزینهای سنگینتر از این بپرد ازد ؟
امروز زمان فریاد نیست؛ زمان تد بیر است
د ر این میان باید از واقعبینی، شجاعت و د وراند یشی عالیترین سطوح حاکمیت قد رد انی کرد . هنر یک رهبر فقط د ر زمان آغاز مقاومت نیست؛ هنر بزرگتر، تشخیص لحظهای است که مقاومت باید به د ستاورد سیاسی تبد یل شود . آنچه امروز د ر حال وقوع است، محصول همین نگاه راهبرد ی است؛ نگاهی که اجازه ند اد خون شهید ان ابزار جنگطلبی د ائمی شود و اجازه ند اد د ستاورد های ملی پشت هیاهوی سیاسی د فن گردد .
رهبر جد ید جمهوری اسلامی د ر این آزمون د شوار نشان د اد که عقلانیت و اقتد ار نه د ر برابر یکد یگر، بلکه د ر کنار یکد یگر معنا پید ا میکنند . هنر سیاستورزی آن است که د ر زمان مناسب بتوان د ستاورد های مید ان را به د ستاورد های ملی تبد یل کرد و از د ل مقاومت، راهی به سوی توسعه و رفاه گشود .
ملت ایران هرگز یاد امام شهید و همه شهد ای این جنگ را فراموش نخواهد کرد . آنان جان خود را نثار استقلال، امنیت و عزت این سرزمین کردند . اگر امروز د شمن پای میز توافق نشسته است، پیش از هر چیز نتیجه ایستاد گی همان شهید انی است که با خون خود معاد لات منطقه را تغییر د اد ند . صلح بد ون اقتد ار توهم است و اقتد ار امروز ایران بر شانههای همان شهید ان استوار شد ه است.
د ر کنار این هد ایت راهبرد ی، نمیتوان از نقش د ولت و رئیسجمهوری که د ر سختترین روزهای جنگ و فشار اقتصاد ی بار اد اره کشور را بر د وش کشید نیز چشم پوشید . حفظ ثبات د اخلی، مد یریت شرایط بحرانی، جلوگیری از گسترش التهاب اقتصاد ی و پشتیبانی از مسیر د یپلماسی، بخش مهمی از مسئولیتی بود که د ولت د ر این مقطع تاریخی بر عهد ه د اشت و ایفا کرد .
همچنین نمیتوان از تلاشهای سیاسی و د یپلماتیک صورتگرفته سخن گفت و از نقش چهرههایی که بار سنگین مذاکرات و مد یریت بحران را بر د وش کشید ند نامی نبرد . نقش محمد باقر قالیباف د ر ایجاد اجماع د اخلی، پشتیبانی از تیم مذاکرهکنند ه و پیگیری منافع ملی د ر سختترین روزهای جنگ و مذاکرات، نقشی قابل توجه و اثرگذار بود ه است؛ نقشی که بد ون جنجال رسانهای اما با نگاه عملیاتی و نتیجهمحور د نبال شد .
از مهمترین د ستاورد های این توافق، بازگشایی تنگه هرمز است؛ شاهراهی که بخش مهمی از انرژی جهان از آن عبور میکند . آنچه امروز د رباره نقش ایران و عمان د ر مد یریت امنیت و نظم این آبراه راهبرد ی مطرح میشود ، بیانگر واقعیتی انکارناپذیر است؛ امنیت خلیج فارس نه از واشنگتن مد یریت میشود و نه از تلآویو، بلکه توسط کشورهای منطقه تأمین خواهد شد . ایران و عمان نشان د اد هاند که میتوانند با تکیه بر حقوق بینالملل و منافع مشترک، امنیت یکی از مهمترین گذرگاههای انرژی جهان را تضمین کنند .
آزاد سازی منابع مالی ایران، کاهش فشار تحریمها، احیای صاد رات نفت، کاهش ریسک سرمایهگذاری، بازگشت ثبات به بازار ارز، کاهش هزینههای حملونقل و بیمه و باز شد ن مسیر تعاملات اقتصاد ی، تنها بخشی از منافعی است که میتواند زند گی روزمره مرد م را تحت تأثیر قرار د هد .
منتقد ان حق د ارند سؤال بپرسند ؛ اما حق ند ارند منافع ملی را قربانی رقابتهای سیاسی کنند . تجربه نشان د اد ه است که برخی تند روها حتی اگر د شمن عقبنشینی کند نیز ناراضی خواهند بود ، زیرا سرمایه سیاسی آنان از بحران تغذیه میشود نه از حل بحران.
امروز د یگر هیچ جریان سیاسی حق ند ارد منافع ملی را قربانی هیجانهای جناحی کند
آنان که د یروز از اد امه جنگ سخن میگفتند ، امروز باید د ر برابر خانواد ه شهد ا، کارگران، تولید کنند گان، فعالان اقتصاد ی و میلیونها ایرانی که هزینه این بحران را با جان، مال و آیند ه خود پرد اخت کرد هاند ، پاسخگو باشند .
کشور بیش از هر زمان د یگری به صد ای سازند گی نیاز د ارد ، نه به پژواک بیپایان بحران؛ به زبان تد بیر نیاز د ارد ، نه به اد بیات التهاب؛ به معماران آیند ه نیاز د ارد ، نه به کاسبان تنش.
ملت ایران بهای جنگ را پرد اخت کرد ه است، بهای تحریم را پرد اخت کرد ه است و بهای سالها تقابل و بیثباتی را نیز پرد اخته است. اکنون حق این ملت است که ثمره ایستاد گی، مقاومت و فد اکاری فرزند انش را د ر قالب امنیت، رفاه، سرمایهگذاری، اشتغال و توسعه ملی مشاهد ه کند .
تاریخ د رباره آنان که بحران را حل کرد ند با احترام قضاوت خواهد کرد ؛ اما د رباره آنان که از تد اوم بحران ارتزاق سیاسی میکرد ند ، د اوری د یگری خواهد د اشت.
امروز باید یک حقیقت را با صد ای بلند گفت:
د وران طبلکوبی برای جنگ به پایان رسید ه است.
مرد م ایران از جنگ، تحریم، التهاب و شعارهای بیهزینه خستهاند .
اکنون زمان ساختن است؛ زمان بازگرد اند ن سرمایه، رونق، امید و آرامش به کشور.
اگر توافق اسلامآباد بتواند عزت ملی را حفظ کند ، امنیت کشور را تضمین نماید ، تحریمها را کاهش د هد و معیشت مرد م را بهبود بخشد ، باید آن را نه یک عقبنشینی، بلکه یک پیروزی بزرگ برای عقلانیت، واقعبینی و منافع ملی د انست. و چه پیروزیای بالاتر از آنکه ملتی پس از ماهها جنگ، با حفظ اقتد ار خود ، راه توسعه را انتخاب کند ؟
